powered by: ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Σερβία : Χάνει την πρεμιέρα ο Μπιέλιτσα
Η Σερβία θα στερηθεί τον Νεμάνια Μπιέλιτσα στην πρεμιέρα του Μουντομπάσκετ με την Αγκόλα, εξαιτίας προβλήματος στο γόνατο.
Ατλέτικο και Μονακό διεκδικούν Ικάρντι

Μαδρίτη και Πριγκιπάτο διεκδικούν τον φευγάτο από την Ίντερ Μάουρο Ικάρντι.

Στόχος μου Παγκόσμιο ρεκόρ και χρυσό στο Ρίο

13/7/2016, 17:48,
  



Ο Αντώνης Αρέστη είναι Κύπριος αθλητής του στίβου, που αναδείχθηκε παραολυμπιονίκης στο Πεκίνο τον Σεπτέμβριο του 2008, κατακτώντας δύο αργυρά μετάλλια. Στα 200 μέτρα ανδρών στην κατηγορία Τ46 και στα 400 μέτρα ανδρών στην ίδια κατηγορία.

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 1983 στην πόλη της Λεμεσού με καταγωγή τα Κελοκέδαρα της επαρχίας Πάφου Σε ηλικία μόλις τριών ετών παρασύρθηκε από διερχόμενο όχημα κατά την προσπάθειά του να διασταυρώσει το δρόμο με αποτέλεσμα να τραυματιστεί το αριστερό του χέρι. Η αναπηρία που δημιουργήθηκε στο αριστερό χέρι ήταν η σπίθα που άναψε τη φλόγα στον Κύπριο σπρίντερ για να ασχοληθεί με τον αθλητισμό.

Ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία συμμετέχοντας σε σχολικούς κυρίως αγώνες, σε αγωνίσματα δρόμου μεγάλων αποστάσεων. Σε ηλικία 15 ετών άρχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό σε μεγαλύτερο βαθμό. Τότε είχε διακριθεί σε πρωταθλήματα παίδων και εφήβων. Επίσης συμμετείχε σε αγώνες ως μέλος της εθνικής ομάδας της Κύπρου.

Σπούδασε Φυσική Αγωγή στην Εθνική Γυμναστική Ακαδημία (NSA) της Βουλγαρίας στη Σόφια και αποφοίτησε το 2008.

Προπονητής του είναι ο Ευθύμιος Κυπριανού.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία σε παγκόσμιο επίπεδο σημειώθηκε κατά τη συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου για αθλητές με αναπηρίες στο Άσσεν της Ολλανδίας το 2006, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα ανδρών κατηγορία Τ46.

Τον Ιανουάριο του 2011, ο Αρέστη συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου για αθλητές με αναπηρίες που διεξήχθη στο Christchurch της Νέας Ζηλανδίας. Κατάκτησε δύο χρυσά μετάλλια στους τελικούς των αγωνισμάτων: 200 μέτρα ανδρών στην κατηγορία Τ46 και 400 μέτρα ανδρών κατηγορία Τ46 με χρόνους 22.25 και 49.44 αντίστοιχα.

Ο Αντώνης συμμετείχε για πρώτη φορά στους 13ους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθηκαν στο Πεκίνο τον Σεπτέμβριο του 2008. Η συμμετοχή του αποτέλεσε κορυφαία στιγμή τόσο για την καριέρα του όσο και για την ιστορία του κυπριακού αθλητισμού αφού κατάφερε να κατακτήσει δύο αργυρά μετάλλια στα αγωνίσματα των 200 μέτρων ανδρών Τ46 και των 400 μέτρων ανδρών Τ46 πετυχαίνοντας χρόνους 22.15 και 48.87 αντίστοιχα.

Κατά τους 14ους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθηκαν στο Λονδίνο το 2012, ο Αντώνης συμμετείχε στα αγωνίσματα των 200 μέτρων ανδρών στην κατηγορία Τ46 και των 400 μέτρων ανδρών στην κατηγορία Τ46 πετυγχαίνοντας  χρόνους 22.40 και 49.59 αντίστοιχα στους τελικούς γύρους των αγωνισμάτων κατά τους οποίους τερμάτισε τέταρτος. Επίσης, συμμετείχε στο αγώνισμα των 100 μέτρων ανδρών στην κατηγορία Τ46 πετυγχαίνοντας χρόνο 11.36 χωρίς όμως να προκριθεί στον τελικό του αγωνίσματος.


Είχαμε την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε τηλεφωνικός μαζί του και να μας μιλήσει για τους προσεχείς παραολυμπιακους αγώνες του Ρίο της Βραζιλίας, τους στόχους του, τα όνειρά του και τις φιλοδοξίες του.

-Φίλε Αντώνη, κατά αρχάς είναι μεγάλη η χαρά που έχουμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή μαζί σου και να μας μιλήσεις για τη προετοιμασία σου στους προσεχείς παραολυμπιακούς αγώνες του Ρίο. Τι ήταν αυτό που σε ώθησε για να ξεκινήσεις και να ασχοληθείς με τον Στίβο;


-Αυτό ακριβώς που με οδήγησε στον στίβο, όσο και αν ακούγετε περίεργο είναι μια μικρή απογοήτευση στο ποδόσφαιρο. Βασικά πάντα έκανα στίβο. Από ηλικία 9 χρονών. Όταν οι δάσκαλοι στο δημοτικό μας ρώταγαν τι θα θέλαμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε εγώ τους απάνταγα στίβο. Όμως όπως όλα τα μικρά παιδιά, με είχε συνεπάρει και το ποδόσφαιρο. Έτσι ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο σε ερασιτεχνική ομάδα αλλά απογοητεύτηκα και κατάλαβα ότι ήταν κάτι το οποίο δεν μου ταίριαζε. Έτσι μετά από την απογοήτευσή μου από το ποδόσφαιρο στράφηκα ξανά εκεί που το υποσυνείδητό μου με καλούσε και μου έλεγε να πάω. Μετά από αυτό ξεκίνησα πιο επαγγελματικά το στίβο και ιδιαίτερα τους αγώνες δρόμου. Φυσικά πάρα πολύ μεγάλο ρόλο για να με παροτρύνει να συνεχίσω τον αθλητισμό έπαιξε και ο κολλητός μου φίλος ο Ευθύμιος Κυπριανού. Ξεκίνησα να γυμνάζομαι μαζί του και τώρα κατέληξε να είναι και ο προπονητής μου.

 

-Όταν ήσουν μικρός είχες κάποιον αθλητή ή δρομέα ως πρότυπο;

-Όταν πρωτοξεκίνησα να αθλούμαι ο προπονητής μου, μου έλεγε ότι το άθλημά μου είναι τα 400μ. Έτσι παρακολουθούσα αγώνες και διάφορες διοργανώσεις στη τηλεόραση. Ο αθλητής που με έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ο Μαικλ Τζόνσον. Όταν μάλιστα τότε που έκανε το Παγκόσμιο ρεκόρ είχα κολλήσει πάνω του. Αυτό μου δημιούργησε την ανάγκη να θέλω να του μοιάσω και γιατί όχι κάποια μέρα να σπάσω και εγώ το παγκόσμιο ρεκόρ.

-Φίλε Αντώνη ξέρουμε ότι αγωνίζεσαι στο στίβο στα 100μ, στα 200μ, και στα 400μ, στη κατηγορία Τ46. Τι είναι η κατηγορία Τ46;

-Κατά αρχάς να αναφέρουμε για τον κόσμο που δε γνωρίζει ότι υπάρχουν τρεις κατηγορίες. Η Τ45, Τ46, Τ47. Αυτές οι τρεις κατηγορίες υπάγονται οι αθλητές οι οποίοι έχουν κάποιο πρόβλημα στα άκρα πχ  χέρια, πόδια, ώμο κτλ. Η Τ46 είναι η κατηγορία που οι αθλητές έχουν πρόβλημα στα χέρια. Στους αγώνες δρόμου όλοι οι αθλητές που έχουμε κάποιο πρόβλημα στα άκρα αγωνιζόμαστε μαζί σε αυτές τις τρεις κατηγορίες. Ο κόσμος νομίζει ότι τρέχουμε όλοι μαζί ανεξάρτητα το πρόβλημα που μπορεί να έχει ο κάθε αθλητής, είτε αυτά είναι μάτια, πόδια , νεφρά, συκώτια. (γέλια). Οι αθλητές ταξινομούνται σε διαφορετικές κατηγορίες βάση του τύπου της αναπηρίας τους.

-Μέχρι ποια ηλικία μπορεί να αγωνίζεται κάποιος σε ένα τόσο υψηλό επίπεδο;

-Ως εκεί που το πιστεύεις. Όταν βλέπεις ότι δε μπορείς να αγωνιστείς και δεν τραβάει άλλο απλά το σταματάς.

-Έχετε την κατάλληλη στήριξη από Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή και από την πολιτεία;

-Υπάρχει κάποια στήριξη από τον ΚΟΑ (Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού) αλλά μόνο από τον ΚΟΑ. Εμείς βλέπεις δεν είμαστε όπως τους υπόλοιπους αθλητές που έχουν βοήθεια και από ομοσπονδίες αλλά και από τους συλλόγους που ανήκουν. Το μόνο θέμα που με πληγώνει είναι ότι είμαστε κάπως υποτιμημένοι ως παραολυμπιονίκες. Έχω επαφές με συναθλητές μου από όλο τον κόσμο και τα μηνύματα που λαμβάνω είναι πως αυτοί είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένοι και είναι ισότιμοι αθλητές με τους υπόλοιπους. Στο εξωτερικό  οι παραολουμπιακοί αγώνες, θεωρούνται ισότιμοι αγώνες με του Ολυμπιακούς. Αν και είμαστε χώρα της ΕΕ υστερούμε πάρα πολύ σε αυτόν τον τομέα. Είναι θέμα ηθικής και αυτό που επιδιώκουμε είναι η αναγνώριση.

-Ποια ήταν η μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας σου;

-Το 2008 στο Πεκίνο, στη πρώτη μου συμμετοχή σε παραολυμπιακούς αγώνες. Τα 2 αργυρά μετάλλια ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για μένα ειδικά όταν ανέβηκα στο βάθρο.

-Τι είναι αυτό που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στη μνήμη σου;

 -Τότε στους παραολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου, όπου ήμουν και πιο νέος και σε πάρα πολύ καλή φυσική κατάσταση, πίστευα και ένιωθα ότι θα έκανα παγκόσμιο ρεκόρ. Ήρθα πάρα πολύ κοντά στο να το σπάσω αλλά δεν τα κατάφερα για ο,ο6 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Πιστεύω είναι κάτι που θα το σκέπτομαι μέχρι που θα έρθει η στιγμή που θα το σπάσω.

-Ποιος είναι ο στόχος σου στους προσεχείς παραολυμπιακούς αγώνες στο Ρίο;

Ο στόχος μου είναι σπάσω το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400μ. είμαι σε πάρα πολύ καλή φυσική αλλά και ψυχολογική  κατάσταση για να το πετύχω. Όπως καταλαβαίνεις αν τα πετύχω το πιο πιθανόν να μου δώσει και το χρυσό μετάλλιο.

-Τι μήνυμα και τι συμβουλή θα έδινες στους νέους αθλητές που ξεκινούν δειλά-δειλά τα βήματα τους στο χώρο του αθλητισμού;

Έχουν περάσει 20 χρόνια ενεργού και επαγγελματικού αθλητισμού για να καταλάβω ότι για να πας μπροστά, και να πετύχεις του στόχους πρέπει πάνω από όλα να πιστεύεις στον εαυτό σου. Όπως και στη ζωή μας έτσι και στον αθλητισμό δεν πρέπει να το βάζουν κάτω και να προχωρούν μπροστά πάντα με πείσμα.  Χωρίς όρια. Φυσικά για να φτάσεις ψηλά εννοείτε ότι θα πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις.

Φίλε Αντώνη ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον χρόνο σου και την ευκαιρία που μας δόθηκε να ανακαλύψουμε και πλευρές του εαυτού σου που μας ήταν άγνωστες. Σου ευχόμαστε ότι καλύτερο σε σένα και στην οικογένεια σου και ελπίζουμε το όνειρό σου να σπάσεις το Παγκόσμιο ρεκόρ να γίνει πραγματικότητα και να επιστρέψεις στις αποσκευές σου με ένα χρυσό μετάλλιο.

 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ
Home  |  Συνεντεύξεις  |  Ειδήσεις  |  Αφιερώματα  |  Παρασκήνια  |  Video  |  Photostory  |  Επικοινωνία  |  
  |  Copyright 2019 Sportreview.gr  |  designed & developed by WebWorks