powered by: ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Σερβία : Χάνει την πρεμιέρα ο Μπιέλιτσα
Η Σερβία θα στερηθεί τον Νεμάνια Μπιέλιτσα στην πρεμιέρα του Μουντομπάσκετ με την Αγκόλα, εξαιτίας προβλήματος στο γόνατο.
Ατλέτικο και Μονακό διεκδικούν Ικάρντι

Μαδρίτη και Πριγκιπάτο διεκδικούν τον φευγάτο από την Ίντερ Μάουρο Ικάρντι.

Θ. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: «Μου είχε προταθεί να είμαι υποψήφιος στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Μόλις αποκαταστήσω το όνομά μου θα ασχοληθώ ξανά με την πολιτική»

11/6/2015, 09:02,
  



Ο άνθρωπος που πραγματοποίησε το παιδικό του όνειρο και καταξιώθηκε στο χώρο της δημοσιογραφίας, πριν αποτελέσει το «δεξί χέρι» του Κ. Καραμανλή επί σειρά ετών, μέχρι να αμφισβητηθεί έντονα με την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, μιλά συνολικά για την πορεία της ζωής του στον Βασίλη Δημόπουλο. 



Στην Αθήνα εγκατασταθήκατε σε αρκετά μικρή ηλικία. Σας ήταν εύκολο να προσαρμοστείτε στο νέο σας περιβάλλον;

Μετακομίσαμε οικογενειακώς από την Κυπαρισσία στην Καισαριανή, όταν ήμουν δέκα ετών. Ναι ήταν εύκολη η προσαρμογή, καθώς η Καισαριανή από τότε ήταν μια λαϊκή συνοικία που έμοιαζε με την γενέτειρά μου. Άρα αλλάξαμε μεν πόλη αλλά όχι περιβάλλον.

Δεδομένου ότι δεν είστε γόνος πλούσιας οικογενείας, είχε χρειαστεί ποτέ να δουλέψετε παράλληλα με το σχολείο;

Παράλληλα με το σχολείο στη διάρκεια του χειμώνα όχι. Αλλά όταν ήμουν 16 ετών, δούλεψα κανονικά το καλοκαίρι ως αναπληρωτής ταχυδρόμος στο Παγκράτι, στο τμήμα που μοίραζε γράμματα ο πατέρας μου, όταν αυτός πήρε την άδειά του. Βέβαια, αυτό δεν έγινε λόγω οικονομικής δυσχέρειας, αλλά επειδή ο πατέρας μου ορθώς σκεπτόμενος, ήθελε να μάθω από μικρή ηλικία πώς είναι η δουλειά. Αυτός είναι άλλωστε κι ο λόγος που στις διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα με έπαιρνε μαζί του και μοιράζαμε μαζί γράμματα κι έντυπα.

Εκτός αυτού, είχατε κάνει κάποια άλλη δουλειά κατά την εφηβική σας ηλικία;

Ναι, δούλεψα ένα άλλο καλοκαίρι ως βοηθός σερβιτόρου για λίγο καιρό, όταν ήμουν 17 χρόνων. Ο μισθός βέβαια ήταν αρκετά μικρός, αλλά είχα βγάλει ένα χαρτζιλίκι για να καλύψω τα προσωπικά μου έξοδα. Επίσης, κάθε καλοκαίρι περνούσα έναν μήνα στο χωριό του πατέρα μου, έξω από την Πύλο Μεσσηνίας, όπου δούλεψα σε όλες τις αγροτικές δουλειές. Στα ζώα που είχε ο νονός μου, στα αμπέλια, στον τρύγο, στο άπλωμα της σταφίδας, στους μπαξέδες με πεπόνια και καρπούζια κ.α.

Λίγα χρόνια αργότερα, πήγατε στο «Εργαστήρι Σπουδών Δημοσιογραφίας», παρόλο που σύμφωνα με τη βαθμολογία σας στις εισαγωγικές εξετάσεις, θα μπορούσατε να εισαχθείτε σε κάποιο πανεπιστήμιο. Επομένως, ήσασταν από τότε αποφασισμένος να γίνεται δημοσιογράφος;

Ακριβώς, πάντα ήθελα να γίνω δημοσιογράφος. Θυμάμαι τον εαυτό μου 12 ετών να διαβάζω «Ελευθεροτυπία» από την πρώτη μέρα της έκδοσής της. Στα 15 μου ήδη είχα οργανώσει και εκδίδαμε με κάποιους συμμαθητές μου το «Δελτίο των μαθητών του Λυκείου Καισαριανής», μια μικρή εφημερίδα η οποία πουλούσε 2000 φύλλα το κάθε τεύχος. Παράλληλα, εξέδωσα με έναν φίλο δάσκαλο μια εφημερίδα για τους μετανάστες στην Αμερική και τον Καναδά από τα χωριά της περιοχής της Πυλίας. Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν, η δημοσιογραφία αποτελούσε το παιδικό μου όνειρο, και δεν υπήρχε περίπτωση να επιλέξω να σπουδάσω κάτι άλλο. Τότε βέβαια, δεν υπήρχαν ακόμη σχολές πανεπιστημιακού επιπέδου, συστάθηκαν πολύ αργότερα.

Υπήρχε κάποιος δημοσιογράφος που να θαυμάζατε και να τον ξεχωρίζατε τότε από τους υπόλοιπους;

Θαύμαζα κυρίως τους χρονογράφους. Δηλαδή τον Φρέντυ Γερμανό, τον Δημήτρη Ψαθά και τον Παύλο Παλαιολόγο, οι οποίοι έγραφαν τότε στην «Ελευθεροτυπία». Μάλιστα στον Φρέντυ, είχα στείλει ως μαθητής ένα αντίγραφο της εφημερίδας του Σχολείου, κι εκείνος αφιέρωσε τη μισή Κυριακάτικη στήλη του ανατυπώνοντας τα κείμενά μου. Στο τέλος έγραφε «καλώς ορίσατε νέε συνάδελφε στη δημοσιογραφία».

Ποια θεωρείται ότι ήταν η κορυφαία σας στιγμή στη δημοσιογραφία;

Πιο σημαντικές θεωρώ ότι ήταν δύο στιγμές. Πρώτον, η συνέντευξη με τον τότε καταζητούμενο από το ΝΑΤΟ, Σέρβο στρατηγό Μλάντιτς το χειμώνα του 1996, η οποία αποτέλεσε και παγκόσμια αποκλειστικότητα. Επίσης όμως, τεράστια σημασία για εμένα είχε το ότι ήμουν ο πρώτος δημοσιογράφος που συναντήθηκε με τους Κυπρίους εγκλωβισμένους κατοίκους στο Ριζοκάρπασο της Βόρειας Κύπρου, σπάζοντας το εμπάργκο του Ντενκτάς ύστερα από 23 χρόνια εισβολής και κατοχής. Στο πλαίσιο μάλιστα αυτής της έρευνας, μίλησα και με αρκετούς Τούρκους αποίκους, οι οποίοι μου είπαν ότι δεν ήθελαν να μένουν στην Κύπρο, αλλά πιέζονταν από την τουρκική κυβέρνηση. Αυτό  αποτέλεσε διπλωματικό χαρτί στα χέρια της Κύπρου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στον ΟΗΕ.

Ποιές άλλες εμπειρίες σας έχουν μείνει αξέχαστες από τη δημοσιογραφική σας πορεία;

Αξέχαστες θα μου μείνουν κι οι ημέρες εκείνες που πέταξα σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας στη στρατόσφαιρα με την ESA (ευρωπαϊκή NASA), παίρνοντας μέρος σε εκπαίδευση αστροναυτών. Υπάρχουν πολλές στιγμές που θυμάμαι, όπως η συνομιλία μου με τον Νέλσον Μαντέλα, τον Γιασέρ Αραφάτ, τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ στο Κρεμλίνο λίγες μέρες πριν πέσει η Σοβιετική Ένωση και πολλές άλλες που τολμώ να πω ότι με γέμισαν με εμπειρία και με σοφία.

Πότε σας έγινε η πρώτη πρόταση να ασχοληθείτε με την πολιτική;

Στις αρχές της δεκαετίας του 90’ ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, σε μία συνομιλία που είχα μαζί του ως δημοσιογράφος μου έβαλε την ιδέα να ασχοληθώ ενεργά κάποια στιγμή με την πολιτική. Αλλά, η πρώτη επίσημη πρόταση μου έγινε το 1994 από τον Μιλτιάδη Έβερτ, ο οποίος μου πρότεινε να γίνω ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Την συγκεκριμένη πρόταση όμως την αρνήθηκα, διότι ένοιωθα ότι είχα κι άλλα πράγματα να δώσω στη δημοσιογραφία.

Άρα, όταν αργότερα αποδεχθήκατε την πρόταση του Κ. Καραμανλή, αισθανόσασταν ότι ο κύκλος της δημοσιογραφίας είχε πλέον κλείσει;

Ήταν πια 20 χρόνια. Είχα κάνει πλέον όσα ήθελα στην δημοσιογραφία κι έτσι αποδέχθηκα την πρόταση, αναλαμβάνοντας λίγο μετά τις εκλογές του 2000, τη θέση του εκπροσώπου τύπου της Νέας Δημοκρατίας. Έμεινα σε αυτήν τη θέση σχεδόν εννέα χρόνια. Χωρίς δόση υπερβολής παραμένει χρόνος ρεκόρ που δεν έχει κανένας άλλος εκπρόσωπος στη χώρα μας. Την ίδια περίοδο το ΠΑΣΟΚ άλλαξε εννέα εκπροσώπους τύπου απέναντι μου.

Λίγους μήνες μετά, αποφασίσατε να σπουδάσετε στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Πάτρας στο τμήμα Ελληνικού Πολιτισμού. Αυτό το κάνατε για να δημιουργήσετε καλύτερο πολιτικό προφίλ, έχοντας πλέον και πανεπιστημιακή μόρφωση ή απλά για εμπλουτισμό των γνώσεών σας;

Πολιτικό προφίλ φτιάχνεις από τα έργα σου στην πολιτική, κι όχι από τις σπουδές τις οποίες έχεις κάνει. Εγώ λοιπόν, θέλησα να δώσω μια ευκαιρία στον εαυτό μου να μάθει κάποια πράγματα ευρύτερα σε έναν τομέα που με ενδιαφέρει, όπως ο Πολιτισμός. Μάλιστα όταν παραιτήθηκα από υπουργός, έκανα ένα διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου στο τμήμα Ιστορίας. Επίτηδες δεν το έκανα στην Ελλάδα, διότι ήμουν βέβαιος ότι πολλοί θα έλεγαν ότι βρήκε κάποιον καθηγητή φίλο του ή της ΝΔ και πήρε το διδακτορικό. Για μένα η διαρκής εκπαίδευση δεν είναι θέμα κοινωνικής αναγνώρισης ή οικονομικού οφέλους. Ούτε το ένα είχα ανάγκη, ούτε το άλλο. Αυτό που έχει σημασία είναι η αυτομόρφωση και η συνεχής εκπαίδευση.

Ακούστηκαν πολλά γύρω από το πρόσωπό σας σχετικά με την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου. Τι ακριβώς είχε συμβεί τότε;

Όλο αυτό στήθηκε για να χτυπηθώ εγώ, και μέσω εμού ο Κ. Καραμανλής. Ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά, τα οποία όμως ήταν ασύστολα ψεύδη. Παρουσίαζαν περιουσιακά μου στοιχεία που είχα κάνει στη δημοσιογραφία, ως ακίνητα που απέκτησα ως υπουργός. Γι’ αυτό άλλωστε έκανα κι αγωγή σε κάποιους από τους συκοφάντες μου, όπως η τηλεόραση του Alpha και οι δημοσιογράφοι Αυτιάς, Βλάχος και Ντάσκας την οποία και κέρδισα. Διότι τα ακίνητα που παρουσίαζαν, τα απέκτησα με χρήματα από τη δημοσιογραφία. Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 90’ ο μέσος μισθός ενός δημοσιογράφου ήταν περίπου 100.000 δραχμές, εμένα ως αρχισυντάκτης πολιτικού ρεπορτάζ, πολιτικός συντάκτης και παρουσιαστής εκπομπής ανερχόταν περίπου στα 4.000.000.

Ποιος θεωρείται ότι μπορεί να έστησε αυτήν την ιστορία;

Κάποια εγχώρια οικονομικά, επιχειρηματικά και μιντιακά συμφέροντα. Εκείνη την περίοδο, υπήρχαν ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης εναντίον των οποίων η δικαιοσύνη είχε ασκήσει διώξεις για δικές τους παρανομίες, και αυτά τα μέσα χτυπούσαν εμένα προσωπικά. Κι αναρωτιέμαι, δεν σκέφτηκε κανένας Έλληνας ότι για να χτυπάνε αυτοί, τον άνθρωπο που είναι δίπλα στον Καραμανλή και εκπρόσωπος τύπου της Κυβέρνησης, μήπως του ζήτησαν κάποια «χάρη» και δεν τους την έκανε;

Μεγαλύτερη σημασία για εσάς, έχει η αγωγή που κερδίσατε εναντίον του Αlpha και των τριών δημοσιογράφων, ή η απόφαση της μη παραπομπής σας σε δίκη από την Ολομέλεια της Βουλής στις 17 Νοεμβρίου του 2010;

Και τα δύο έχουν τη σημασία τους, αλλά θα απαντήσω το δεύτερο. Εκείνη τη μέρα, όλα τα κόμματα της Βουλής (σ.σ. ΝΔ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) και 30 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ψήφισαν ότι δεν υπήρξε ούτε ένα στοιχείο εις βάρος μου για όσα κατηγορήθηκα. Δεν παραπέμφθηκα πουθενά, ούτε σε δικαστικό συμβούλιο, ούτε σε ειδικό δικαστήριο. Εμένα η ίδια η Ολομέλεια της Βουλής με αθώωσε και μάλιστα με ψήφους πολλών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που ήταν τότε Κυβέρνηση.

Πιστεύετε ότι συνολικά με τις δικαιώσεις που ακολούθησαν, κερδίσατε τα μάχη στην υπόθεση του Βατοπεδίου;

Κέρδισα τη μάχη του ήθους και της εντιμότητας, και δικαστικά και πολιτικά, έχασα όμως τη μάχη της κοινής γνώμης. Διότι ακόμα υπάρχει ένα στίγμα πάνω από μένα. Εγώ και τότε βγήκα και τα είπα, ο κόσμος όμως δεν με άκουγε. Δέχτηκα και μεγάλο πόλεμο από τα μέσα ενημέρωσης, οπότε δεν ήταν εύκολο. Διότι όταν έχεις τόσους δημοσιογράφους να σε κατηγορούν επί περίπου 4000 ώρες ως πρωταγωνιστή στην υπόθεση της Μονής, ενώ η αθωωτική απόφαση να παίζει στα κανάλια μόνο μερικά δευτερόλεπτα, αυτό σίγουρα κάτι σημαίνει. Μέχρι σήμερα έχουν περάσει από τη δικαιοσύνη περίπου 250 μάρτυρες, και δεν έχει βρεθεί κανείς να πει ότι τον πήρα έστω ένα τηλέφωνο, πώς λοιπόν εγώ υποτίθεται ότι συντόνιζα ένα δήθεν «σκάνδαλο»;

Πρόσφατα, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τα 100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ, γίνατε αποδέκτης αποδοκιμασιών από κάποιους άνεργους δημοσιογράφους. Η απάντησή σας ήταν ένα παρατεταμένο «ου». Θεωρείται ότι αντιδράσατε υπερβολικά ή αν συνέβαινε ξανά το ίδιο, θα απαντούσατε με τον ίδιο τρόπο;

Το γεγονός ότι κάποιος είναι άνεργος δεν του δίνει το δικαίωμα να σε λοιδορεί και να σε λέει «κλέφτη» και «λαμόγιο». Οι συγκεκριμένοι ήταν μέλη του ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Βέβαια, η ανεργία δεν έχει πολιτικό χρώμα, αλλά η πολιτική τοποθέτηση του καθενός κάποιες φορές έχει τη σημασία της. Αυτά λοιπόν τα περίπου 25 άτομα είχαν έρθει εκεί με μοναδικό σκοπό να αποδοκιμάσουν και να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Όποιος θέλει όταν τον φωνάζουν «κλέφτη» και «λαμόγιο» να σκύψει το κεφάλι, να βάλει την ουρά στα σκέλια και να φύγει, ας το κάνει, εγώ δεν πρόκειται να το κάνω, για τον απλούστατο λόγο ότι ούτε «κλέφτης» είμαι ούτε «λαμόγιο». Ο μόνος προβληματισμός μου είναι όταν έχεις την ίδια αντίδραση με το «τέρας», κατά πόσον του μοιάζεις. Ασφαλώς με τον χαρακτηρισμό «τέρας» αναφέρομαι στη λογοτεχνική και φιλοσοφική έννοια του όρου.

Και στο παρελθόν άγνωστοι είχαν γράψει στη βίλα σας στο Καπανδρίτι «δώστε πίσω τα κλεμμένα». Εκτός λοιπόν αυτών των δύο περιστατικών, έχει υπάρξει άλλη φορά που να συμβεί κάτι ανάλογο;

Όσον αφορά το περιστατικό στη βίλα, τη φράση «δώστε πίσω τα κλεμμένα» την έγραψε ένας δημοσιογράφος ο οποίος υπογράφει το ρεπορτάζ και είναι σε ένα έντυπο του επιχειρηματία που με χτύπησε περισσότερο από όλους στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου. Τον είδε γείτονας να πηγαίνει, να το γράφει με κιμωλία, να το φωτογραφίζει και να φεύγει. Δυστυχώς όμως, πέραν αυτής της μαρτυρίας δεν έχω κάποιο άλλο αποδεικτικό στοιχείο στα χέρια μου. Κάτι ανάλογο δεν έχει ξανασυμβεί, αν και είχε γραφτεί παλιότερα στο διαδίκτυο ότι είχε γίνει μια φασαρία στο σχολείο που πήγαιναν τα παιδιά μου, κάτι το οποίο όμως ήταν εντελώς αναληθές.    

Πριν μερικούς μήνες παρευρεθήκατε στην εκδήλωση για τα 40 χρόνια της ΝΔ, κάτι που «γέννησε» το ερώτημα αν θα ασχοληθείτε ξανά με την πολιτική. Σε σχετική ερώτηση απαντήσατε «όχι ακόμα». Σκέφτεστε επομένως σε βάθος χρόνου να είστε και πάλι υποψήφιος;

Η πολιτική με ενδιαφέρει για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι επειδή πιστεύω ότι δικαιώνεσαι μόνο μέσα στο χώρο στον οποίο αδικήθηκες. Και δεύτερον, διότι θεωρώ ότι όσο ήμουν στην πολιτική βοήθησα και το κόμμα μου αλλά κυρίως τον τόπο μου. Η ψηφιακή τηλεόραση και το σήμα digea είναι καθαρά δικό μου έργο. Κι αυτό το έκανα γιατί ήθελα να μείνει κάποιο ψηφιακό μέρισμα για να προχωρήσουμε μετά στην τηλεϊατρική, που ήδη έχει ξεκινήσει από κάποιες ιδιωτικές εταιρίες. Έτσι, μπορούν πλέον να αποστέλλονται ιατρικές εξετάσεις από οποιαδήποτε απομακρυσμένη περιοχή σε κεντρικά νοσοκομεία, βοηθώντας στη σωστή γνωμάτευση και περίθαλψη του ασθενή. Επίσης, έφτιαξα το εθνικό οπτικοακουστικό αρχείο, ψηφιοποιώντας και διασώζοντας κληρονομιά 100 χρόνων. Αξιοποίησα ευρωπαϊκά κονδύλια και φτιάχτηκε το σπουδαίο σήμερα αρχείο της ΕΡΤ, έφτιαξα νόμο για τα επαρχιακά μέσα ενημέρωσης, και διάφορα άλλα πράγματα που με κάνουν περήφανο για την προσφορά μου στον τομέα που εργάστηκα στην πολιτική.

Κι όσον αφορά το έργο σας στην ΝΔ;

Οργάνωσα το γραφείο τύπου της ΝΔ. Όταν ανέλαβα δεν βρήκα καν αρχείο, ενώ όταν παρέδωσα όλες οι νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις είχαν εξηλεκτρονισμένο σύστημα. Η παρακολούθηση των ραδιοφώνων και των τηλεοράσεων γινόταν πλέον μέσω υπολογιστών στους οποίους καταγράφονταν όλα τα στοιχεία, κι έτσι μπορούσαμε πιο εύκολα να απαντάμε ανά πάσα στιγμή στους αντιπάλους μας. Επίσης, άλλαξα νοοτροπία στο κόμμα στο πώς επικοινωνούμε κάτι, δεν είναι τυχαίο άλλωστε που όλοι στη ΝΔ συμφωνούν ότι εκείνη η περίοδος ήταν η καλύτερη περίοδος επικοινωνιακής πολιτικής της παράταξης.

Σας έχει γίνει επίσημη πρόταση από τη ΝΔ να μπείτε ξανά στα ψηφοδέλτια;

Έχουν υπάρξει πολλές συζητήσεις, και μάλιστα με είχαν ρωτήσει αν θα με ενδιέφερε να είμαι υποψήφιος στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Προτίμησα να απαντήσω αρνητικά όχι επειδή δεν με ενδιαφέρει, αλλά επειδή άκουσα χιλιάδες ώρες δυσφήμισης, πρέπει πρώτα να αναλωθώ σε έναν αγώνα αποκατάστασης του ονόματός μου.

Αν μπορούσατε να γυρίσετε το χρόνο πίσω, υπάρχει κάτι το οποίο θα χειριζόσασταν διαφορετικά;

Το 2008, όταν άρχισε αυτή η άθλια επίθεση εναντίον μου θα έπρεπε να είχα βγει πιο δυναμικά και να εξηγήσω στον ελληνικό λαό τους πραγματικούς λόγους που ξεκίνησαν να με χτυπούν. Πίστευα όμως, και εγώ και ο Καραμανλής, ότι οι Έλληνες θα καταλάβουν τι ακριβώς συμβαίνει. Ήταν λάθος, τη συγκεκριμένη υπόθεση θα μπορούσα να την είχα χειριστεί διαφορετικά.

 

 

 

 

 

Home  |  Συνεντεύξεις  |  Ειδήσεις  |  Αφιερώματα  |  Παρασκήνια  |  Video  |  Photostory  |  Επικοινωνία  |  
  |  Copyright 2019 Sportreview.gr  |  designed & developed by WebWorks