powered by: ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Τσίπρας: “Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τις πυρκαγιές”!

Την πολιτική ευθύνη για τα θύματα και τις καταστροφικές συνέπειες των πυρκαγιών ανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια του έκτακτου υπουργικού συμβουλίου που συγκάλεσε ο ίδιος.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ MEGA ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΔΥΟ ΜΙΣΘΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟΥΣ
Οι εργαζόμενοι του MEGA εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία ζητούν να δοθούν 2 μισθοί από αυτούς που τους οφείλονται στους πυρόπληκτους.

Η περιπλάνηση της χρυσής κούπας

29/5/2010, 22:05,
  

Στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες το έπαθλο για τον νικητή δεν ήταν παρά ένα δάφνινο στεφάνι. Γιατί τότε αντιλαμβάνονταν ότι αξία είχε η συμμετοχή και η νίκη περισσότερο από οποιαδήποτε υλική ανταμοιβή. Περίπου 2500 χρόνια μετά, τα πράγματα μπορεί να μην είναι τόσο ιδεαλιστικά και οι αθλητές να μην αγωνίζονται για το δάφνινο στεφάνι ή για την φανέλα αλλά κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στην γοητεία του πολυτιμότερου όλων των τροπαίων. Όχι γιατί είναι φτιαγμένο από χρυσό 18 καρατίων αλλά γιατί συμβολίζει την απόλυτη κορυφή.



Η ιστορία ξεκινάει 80 χρόνια πριν, όταν ο Ζιλ Ριμέ αποφασίζει να διεξαχθεί ένα τουρνουά διεθνούς επιπέδου. Ο Γάλλος εμπνευστής δεν πίστευε πως στις Ολυμπιάδες αντικατοπτρίζεται η πλήρης δυναμική των εθνών στο ποδόσφαιρο και θέλησε να δώσει στο αγαπημένο του άθλημα την αίγλη που του έπρεπε. Σαν τρίτος κατά σειρά πρόεδρος της ΦΙΦΑ βλέπει το όνειρο του να γίνεται πραγματικότητα. Η πρώτη διοργάνωση είναι γεγονός, το 1930 στην Ουρουγουάη. Προς τιμήν του το βαρύτιμο τρόπαιο που κέρδιζε ο νικητής πήρε το όνομα του.

Σχεδιασμένο από τον επίσης Γάλλο γλύπτη Άμπελ Λα Φλερ συμβολίζει την θεά Νίκη με φτερά. Ήταν φτιαγμένο από ασήμι με επίστρωση χρυσού με μια μπλε βάση από ημιπολύτιμες πέτρες. Είχε 35 εκατοστά ύψος και ζύγιζε περίπου 3,8 κιλά. Υπήρχε μια χρυσή πλακέτα σε κάθε μία από τις τέσσερις πλευρές της βάσης όπου ήταν χαραγμένο το όνομα του τροπαίου « Jules Rimet Cup» καθώς και τα ονόματα των  νικητών. Το μικρό τρόπαιο αυτό στα 44 χρόνια ζωής του ταλαιπωρήθηκε αρκετά. Στην διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου και τη 12ετή διακοπή της διοργάνωσης ο Ιταλός αντιπρόεδρος της ΦΙΦΑ Dr. Οττορίνο Μπαράσι το κρύβει σε ένα κουτί παπουτσιών κάτω από το κρεβάτι του και έτσι το σώζει από τα χέρια των κατοχικών δυνάμεων.

Τα απρόοπτα όμως του «πολύτιμου» δεν τελειώνουν εδώ. Στις 21 Μαρτίου 1966 και ενώ η Αγγλία προετοιμάζεται για τη μεγάλη διοργάνωση, το τρόπαιο εξαφανίζεται λίγο πριν την δημόσια έκθεσή του στο Σέντραλ Χολ του Γουέστμινστερ. Μια εβδομάδα μετά η τύχη χαμογελά στους διοργανωτές αφού εντοπίζεται από ένα σκύλο θαμμένο κάτω από ένα δέντρο και τυλιγμένο σε εφημερίδες. Ο νέος εθνικός ήρωας, με το όνομα Πίκλες κερδίζει μετά το κατόρθωμα του, πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Ο κατάσκοπος με την κρύα μύτη» και ο ιδιοκτήτης του 6.000 αγγλικές λίρες.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται το 1983 χωρίς όμως το ίδιο αίσιο τέλος. Ύστερα από την τρίτη κατάκτηση του από την ομάδα της Βραζιλίας το 1970 (στο μουντιάλ του Μεξικό) το τρόπαιο ταξιδεύει για να μείνει για πάντα στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Δε ριζώνει όμως ούτε και εκεί καθώς δεκατρία χρόνια αργότερα εκλάπη για δεύτερη φορά και οι ληστές φημολογείται ότι το έλιωσαν. Η Βραζιλιάνικη Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ζήτησε να φτιαχτεί ένα ακριβές αντίγραφο του.

Το ίδιο είχε κάνει και η Αγγλική Ομοσπονδία το 1966 για την περίπτωση που δεν βρισκόταν το αυθεντικό. Το τρόπαιο αυτό βγήκε σε πλειστηριασμό το 1997 και αποκτήθηκε από την ΦΙΦΑ έναντι 254.000 λιρών. Το μεγάλο αυτό ποσό προκάλεσε έντονες συζητήσεις για το αν ήταν αντίγραφο ή το πραγματικό Ζίλ Ριμέ.

Η ΦΙΦΑ ήδη από το 1970 αναθέτει τη δημιουργία νέου τρόπαιου για το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Συνολικά 53 σχέδια κατατέθηκαν από καλλιτέχνες επτά χωρών, η τελική επιλογή όμως ήταν το έργο του Ιταλού Σίλβιο Γκαζανίγκα. Ο ίδιος περιέγραψε τη δημιουργία του: "Οι γραμμές αναβλύζουν από τη βάση, αναπτύσσονται ως έλικες και εκτείνονται για να δεχθούν τον κόσμο. Από το εκπληκτικά δυναμικό σώμα του γλυπτού βγαίνουν οι φιγούρες δύο αθλητών τη μοναδική στιγμή της νίκης".

Αυτό το τρόπαιο δεν μπορεί να περάσει στην μόνιμη κατοχή καμίας χώρας καθώς οι κανονισμοί δηλώνουν ότι θα παραμείνει στην κατοχή της ΦΙΦΑ. Η νικήτρια χώρα κάθε Μουντιάλ το κρατάει μέχρι την επόμενη διοργάνωση όπου και της απονέμεται ένα ακριβές αντίγραφο, αν και επιχρυσωμένο. Έχει ύψος 36 εκατοστά, ζυγίζει 6175 γραμμάρια και είναι φτιαγμένο από χρυσό 18 καρατίων. Στη βάση υπάρχουν δύο ζώνες από μαλαχίτη ενώ στο κάτω μέρος του τρόπαιου υπάρχει χαραγμένο το όνομα και το έτος για κάθε νικητή από το 1974 και μετά. Η αξία της δημιουργίας του έφτασε τα 50.000 δολάρια ενώ η σημερινή του αξία εκτιμάται στα 10.000.000 δολάρια.

Η επόμενη σελίδα στην ιστορία του κυπέλου του Μουντιάλ θα γραφτεί το 2038 όταν και θα γεμίσει ο χώρος όπου αναγράφονται τα ονόματα των νικητών. Μέχρι την αντικατάσταση του όμως άλλες 8 εθνικές ομάδες από όλο τον κόσμο θα σηκώσουν το εν λόγω βαρύτιμο τρόπαιο.

Επιμέλεια : Ελένη Παπαδοπούλου, Σεβαστή Βρακατσέλη

Home  |  Συνεντεύξεις  |  Ειδήσεις  |  Αφιερώματα  |  Παρασκήνια  |  Video  |  Photostory  |  Επικοινωνία  |  
  |  Copyright 2018 Sportreview.gr  |  designed & developed by WebWorks