powered by: ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Σερβία : Χάνει την πρεμιέρα ο Μπιέλιτσα
Η Σερβία θα στερηθεί τον Νεμάνια Μπιέλιτσα στην πρεμιέρα του Μουντομπάσκετ με την Αγκόλα, εξαιτίας προβλήματος στο γόνατο.
Ατλέτικο και Μονακό διεκδικούν Ικάρντι

Μαδρίτη και Πριγκιπάτο διεκδικούν τον φευγάτο από την Ίντερ Μάουρο Ικάρντι.

ΣΕΡΙΕ Α: Η ιστορία των ομάδων

12/2/2019, 15:06,
  

Αποτέλεσμα εικόνας για serie a
 
Το Ιταλικό πρωτάθλημα ανήκει στα κορυφαία της Ευρώπης με ιστορικές ομάδες, με ευρωπαϊκές πορείες και τίτλους. Σήμερα, σας παρουσιάζουμε μέσω του Sportreview την ιστορία των 20 ομάδων της Serie A. Γράφουν οι: Σπύρος Παπούλης, Χρήστος Πεταόπουλος, Κώστας Πυροβολησιάνος, Γιώργος Παπαϊωάννου και Ταξιάρχης Ντότσικας.


ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ

Η Γιουβέντους ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 1897 από μία ομάδα μαθητών του λυκείου  του Τορίνο. Τα πρώτα της χρώματα ήταν τα ροζ/μαύρο,ενώ στη συνέχεια επιλέχτηκε το άσπρο/μαύρο,καθώς επέδειχνε κύρος και δύναμη.Το αρχικό της όνομα ήταν Σπορτ Κλαμπ Γιουβέντους, αλλά ύστερα από δύο χρόνια μετονομάστηκε σε Φούτμπολ Κλαμπ Γιουβέντους.Πρόεδρος της ορίσθηκε ο Εουτζένιο Κανφάρι και αρχικά έπαιζαν στο «Πιάτσα Ντι Άρμι» στη περιοχή Κροκέτα στο ΤορίνοΤο 1905 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα, με χρηματοδότη και πρόεδρο τον Ελβετό Αλφρέντο Ντικ, και αρκετούς ξένους παίκτες στη σύνθεσή της. Την επόμενη χρονιά, μία διαφωνία σχετικά με την έδρα της ομάδας οδήγησε σε μια διάσπαση της ,με αποτέλεσμα ο Ντικ και κάποιοι παίκτες της να αποχωρίσουν από την ομάδα και ίδρυσαν την Τορίνο.Η Γιουβέντους και η Τορίνο, έχοντας μείνει οι δύο τους στην πόλη, ανταγωνίζονταν σκληρά μεταξύ τους και το παιχνίδι ανάμεσά τους φέρει το όνομα «Ντέρμπι Ντέλλα Μόλε.

Το 1923 την ομάδα ανέλαβε ο ιδιοκτήτης της FIAT Εντοάρντο Ανιέλι και η ομάδα μετακόμισε στο ιδιόκτητο γήπεδο «Βίλαρ Περόζ.Η Γιουβέντους κυριάρχησε το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’30. Από το 1930 έως και το 1935 κατέκτησε 5 συνεχόμενες φορές το πρωτάθλημα Ιταλίας.
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου,η Γιουβέντους συνέχισε να πρωταγωνιστεί στην Ιταλία ωστόσο στην Ευρώπη δεν είχε καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο,με τον χαμένο τελικό του Κυπέλλου Ευρώπης το 1973 να αποτελεί τη σημαντικότερη ευρωπαϊκή διάκρισή της.Τέσσερα χρόνια αργότερα όμως θα κατακτήσει το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ,στους διπλούς τελικούς ενάντια στην Ατλέτικ Μπιλμπάο.Την δεκαετία του 80΄ και με προπονητή τον Τζιοβάνι Τραπατόνι,θα εντάξει στο ρόστερ της τους Πάολο Ρόσι και Μισέλ Πλατινί,οι οποίοι θα οδηγήσουν την Γιουβέντους σε πολλές κατακτήσεις τροπαίων.Την σκυτάλη την επόμενη δεκαετία πήραν επί εποχής Μαρσέλο Λίπι οι Φερράρα,Μπάτζιο,Βιάλλι και ο τότε νεαρός Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο,οδηγώντας την ομάδα στη κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ το 1996 επί του Άγιαξ στη Ρώμη.

Η επόμενη «φουρνιά» δεν ήταν το ίδιο πετυχημένη,με τους Βιέρι,Ζιντάν και Ιντζάκι να μην φτάνουν ποτέ στη κορυφή της Ευρώπης.Το ίδιο συνέβη και στη δεύτερη θητεία του Λίπι στην ομάδα,με τους Μπουφόν,Τρεζεγκέ και Νέντβεντ να φτάνουν μέχρι τον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης,αλλά να χάνουν το τρόπαιο στη διαδικασία των πέναλτι,από την έτερη Ιταλική ομάδα,Μίλαν.
Στις 4 Ιουλίου του 2006 όμως,ξέσπασε το σκάνδαλο των στημένων αγώνων,γνωστό και ως «Καλτσιόπολη».Η Γιουβέντους εμπλεκόταν στο σκάνδαλο και η πρωτόδικη ποινή της ορίστηκε ως ο υποβιβασμός στη τρίτη κατηγορία.Μετά από την έφεση του συλλόγου,τελικά η Γιουβέντους,έπεσε μία κατηγορία και αγωνίστηκε στη δεύτερη.Πολλά από τα αστέρια της ομάδας έφυγαν,ωστόσο παρέμειναν οι Μπουφόν,Ντελ Πιέρο,Νέτβεντ,Καμορανέζι και ο Τρεζεγκέ.Η επάνοδός της δεν άργησε πολύ και από τότε έως σήμερα πρωταγωνιστεί στο Ιταλικό πρωτάθλημα.

ΤΟΡΙΝΟ

Σύμφωνα με την ιστορία,στο Τορίνο το ποδόσφαιρο έφεραν Άγγλοι και Ελβετοί κατασκευαστές στα τέλη του 19ου αιώνα.Ενώ στη πόλη υπήρχαν και άλλες ποδοσφαιρικές ομάδες,η Τορίνο ιδρύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1906 έπειτα από μία συνάντηση στην μπυραρία «Βόιγκτ»,  στο Τορίνο. Στην ίδρυσή της πήραν μέρος μερικοί παίκτες από τη Γιουβέντους υπό τον πρώην πρόεδρο της, τον Ελβετό Αλφρέντο Ντικ. Αυτοί είχαν αποχωρήσει από τη Γιουβέντους, που εκείνη τη χρονιά είχε φτάσει μέχρι τον τελικό του πρωταθλήματος. Η Γιουβέντους, που την προηγούμενη χρονιά είχε κατακτήσει το πρώτο της πρωτάθλημα, είχε φτάσει μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης με αντίπαλό την Μίλαν. Η απόφαση όμως να μην γίνει ο αγώνας των πλέι-οφ στο Τορίνο αλλά σε ουδέτερο γήπεδο, οδήγησε τους παίκτες της Γιουβέντους σε διαμαρτυρία. Τελικά ο Ντικ αποφάσισε να φύγει από την ομάδα παίρνοντας μαζί του κάποιους από τους ξένους παίκτες της. Ανάμεσα στους ιδρυτές της ήταν ο Ελβετός επιχειρηματίας Χανς Σχόενμπροντ, που έγινε και ο πρώτος της πρόεδρος.

 Το πρώτο πρωτάθλημα για την Τορίνο ήρθε την περίοδο 1927-1928. Είχε προηγηθεί μια χρονιά όπου η Τορίνο κατάφερε να τερματίσει πρώτη, αλλά το πρωτάθλημα (το οποίο ήταν και το πρώτο εθνικό) δεν απονεμήθηκε σε καμία ομάδα. Ο λόγος ήταν το παιχνίδι της Τορίνο ενάντια στη Γιουβέντους, όπου η Τορίνο κέρδισε με 2-1 (5 Ιουνίου 1927). Στον αγώνα αυτό ένα μέλος της διοίκησης της Τορίνο φερόταν πως είχε χρηματίσει την ομάδα της Γιουβέντους.
Η «Μεγάλη Τορίνο»  είναι το όνομα που έδωσαν οι Ιταλοί στην θρυλική ομάδα της δεκαετίας του ΄40. Η ομάδα πέτυχε τόσα πολλά ρεκόρ στην Ιταλία που μερικά διατηρούνται ως τις μέρες μας. Ήταν η πρώτη ομάδα που αγωνίστηκε με το σύστημα 4-4-2 δέκα χρόνια πριν το κάνει η Εθνική Βραζιλίας στο παγκόσμιο κύπελλο του 1958 και 35 χρόνια πριν το total football των Ολλανδών. Η ομάδα ήταν τόσο σπουδαία που 8-9 παίκτες της ήταν και βασικοί στην εθνική ομάδα της Ιταλίας. Στις 4 Μαΐου 1949 η μεγάλη Τορίνο είχε εξασφαλίσει τον 5 συνεχόμενο τίτλο πρωταθλήματος στην Ιταλία και επέστρεφε από ένα φιλικό με την Μπενφίκα στην Λισαβόνα.Το αεροπλάνο όμως που επέβαινε η ομάδα ,έπεσε λόγω κακών καιρικών συνθηκών με αποτέλεσμα το χαμό όλων των παικτών και προπονητών της μεγάλης ομάδας.Από την σύγκρουση σκοτώθηκαν 31 άτομα: οι 18 παίκτες της ομάδας, 2 τεχνικοί, 3 άνθρωποι της διοίκησης, 1 μεταφραστής, το 4μελές πλήρωμα του αεροσκάφους και 3 δημοσιογράφοι που κάλυπταν τον αγώνα. Οι αρχές απέδωσαν το δυστύχημα στο συνδυασμό της κακής ορατότητας, το προβληματικό σήμα με το οποίο επικοινωνούσαν με το αεροδρόμιο του Τορίνο και σε ένα λάθος χειρισμό του πιλότου. Η ομάδα παραμένει ακόμα αγαπητή στις καρδιές των αγνών Ιταλών ποδοσφαιρόφιλων μια και βοήθησε στην ανάκτηση της χαμένης τους περηφάνιας μετά το Β παγκόσμιο πόλεμο.

Μετά την τραγωδία της Σουπέργκα, ο ομάδα δεν κατάφερε να επανέλθει στην προηγούμενη κατάσταση.[12] Μετά από μία δεκαετία στη Σέριε Α, στην οποία δεν πέτυχε κάτι ιδιαίτερο, η Τορίνο υποβιβάστηκε το 1959 στη Σέριε Β. Τότε προπονητής ανέλαβε ο Ούγγρος Ίμρε Σένκεϊ που με τη βοήθεια των Ντένις Λο και Τζο Μπέικερ κατάφερε να φέρει ξανά την ομάδα στην πρώτη κατηγορία την επόμενη χρονιά.
Η ομάδα μέχρι τα τέλη του 80 είχε καλά αποτελέσματα στη Σέριε Α, ανάμεσά τους και ένας ακόμα τίτλος την περίοδο 1975-76. Επίσης κατέκτησε δύο φορές το κύπελλο Ιταλίας το 1968 και το 1971. Πρωταγωνιστές στο πρωτάθλημα του 1976 ήταν ο Παολίνο Πουλίτσι και ο Γκουστάβο Γκρατσιάνι.Από τότε μετράει τρείς υποβιβασμούς και δεν κατάφερε ποτέ να ξαναγίνει μεγάλη ομάδα.

ΣΑΣΟΥΟΛΟ

Η Σασουόλο ιδρύθηκε το 1922 και τα χρώματά της από τότε μέχρι σήμερα είναι το μαύρο και το πράσινο.Η πρώτη έδρα του συλλόγου, την οποία και χρησιμοποίησε το διάστημα μεταξύ του 1922 και του 1925, ήταν σε ένα γήπεδο το οποίο βρισκόταν κοντά  στην ομώνυμη πολη Σασουόλο. Στην συνέχεια και μέχρι το 1929, χρησιμοποιείτο ο χώρος αθλοπαιδιών στην τοποθεσία Λα Πίστα, στη συνοικία του Μπόργκο Βενέτσια στις όχθες του ποταμού Σέκια, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 και έως το 1972 χρησιμοποιούνταν οι αθλητικές εγκαταστάσεις που βρίσκονταν επί της πιάτσα Ριζοργκιμέντο, οι οποίες βρίσκονταν επίσης στην πόλη της Εμίλια.
Η Σασουόλο αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη πρώτη κατηγορία το 2013.Στις 25 Αυγούστου 2013, η Σασουόλο έδωσε την πρώτη αναμέτρηση της ιστορίας της στην Σέριε Α, μία εκτός έδρας ήττα με σκορ 2–0 απέναντι στην Τορίνο. Η δεύτερή της αναμέτρηση ήταν και η πρώτη της εντός έδρας, αυτή την φορά απέναντι στην Λιβόρνο. Ο Σιμόνε Ζάζα πέτυχε το πρώτο τέρμα στην ιστορία του συλλόγου στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, στην ήττα της ομάδας του με σκορ 4–1. Η ομάδα συγκέντρωσε τους πρώτους της βαθμούς στο πρωτάθλημα στην πέμπτη αγωνιστική, στις 25 Σεπτεμβρίου, σε μία εκτός έδρας αναμέτρηση με την Νάπολι. Ο Ζάζα ισοφάρισε το σκορ με το τελικό αποτέλεσμα να είναι 1–1, βάζοντας τέλος στο νικηφόρο σερί που διατηρούσαν οι γηπεδούχοι από την έναρξη της σεζόν. Στις 20 Οκτωβρίου 2013, η Σασουόλο πέτυχε την πρώτη της νίκη στην Σέριε Α, νικώντας εντός έδρας την Μπολόνια με σκορ 2–1 με τέρματα των Ντομένικο Μπεράρντι και Αντόνιο Φλόρο Φλόρες, απομακρύνοντας την ομάδα από την τελευταία θέση της βαθμολογίας.Η Σασουόλο πέτυχε την πρώτη της εκτός έδρας νίκη στην Σέριε Α στις 3 Νοεμβρίου, απέναντι στην Σαμπντόρια, με τον Μπεράρντι να πετυχαίνει το πρώτο του χατ-τρικ στην Σέριε Α, στη νίκη της ομάδας του με τελικό σκορ 4–3. 
Δεν έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο στη μεγάλη κατηγορία,ούτε έχει κάνει κάποια συμμετοχή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

ΕΜΠΟΛΙ

Η Έμπολι ιδρύθηκε το 1920,και εδρεύει στη ομώνυμη πόλη της Ιταλίας.Έδωσε τον πρώτο της αγώνα το 1921 και η έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Κάρλο Καστελάνι, χωρητικότητας 19.847 θεατών. Συμμετέχει στη Σέριε Α την τελευταία δεκαετία,χωρίς ωστόσο να έχει κατακτήσει κάποιο τρόπαιο.Τον πρώτο της αγώνα στη πρώτη κατηγορία,τον έδωσε το 1986,νικώντας την Ίντερ με 1-0.
Τη σεζόν 2006/07 θα προκριθεί στα προκριματικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ,με τη διοίκηση να ενισχύει το ρόστερ με μεταγραφές παικτών που αγωνίζονταν σε μεγαλύτερες ομάδες του ιταλικού πρωταθλήματος,όπως τον Ρινκόν από την Ίντερ,Αμπάτε και Μαρζοράτι από τη Μίλαν,αλλά και τους Τζιοβίνκο,Μαρκίζιο και Βολπάτο από τη Γιουβέντους.Ωστόσο αποκλείστηκε από τη Ζυρίχη σε διπλούς αγώνες,με συνολικό σκορ 4-2.Ο τότε προπονητής της απολύθηκε και στη θέση του προσλήφθηκε ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι.Η θητεία του δεν ήταν μεγάλη στον πάγκο της ομάδας,αφού απολύθηκε μετά από μία ήττα με 2-0 από τη Σαμπτόρια,η οποία τους έριξε στον πάτο της βαθμολογίας.
Δεν έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο στη μεγάλη κατηγορία,ούτε έχει κάνει συμμετοχή σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης. 

ΜΙΛΑΝ

Η Μίλαν είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος, ο οποίος ιδρύθηκε το 1899. Είναι από τις πιο μεγάλες ομάδες τόσο της Ιταλίας, όσο και του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος έχει περάσει όλη της ιστορία, με εξαίρεση τις εποχές 1980-81 και 1982-83, στην κορυφαία κατηγορία του Ιταλικού ποδοσφαίρου , γνωστή ως Serie A από το 1929-30. Τα χρώματά της είναι το κόκκινο, μαύρο, άσπρο, ενώ το ψευδώνυμό της είναι "Ροσονέρι" και "Διάβολοι".

Το γήπεδο της ομάδας είναι το 80.018 έδρα "Σαν Σίρο" , επίσημα γνωστό ως στάδιο "Τζουζέπε Μεάτσα" μετά τον πρώην παίκτη που εκπροσώπησε τόσο το Μιλάνο όσο και το Internazionale . Το πιο συνηθισμένο όνομα, "Σαν Σίρο", είναι το όνομα της περιοχής στην οποία βρίσκεται. Το Σαν Σίρο είναι το σπίτι του Μιλάνου από το 1926, όταν οικοδομήθηκε με ιδιωτική χρηματοδότηση από τον πρόεδρο του Μιλάνου τότε, τον Πιέρο Πιρέλι. Το γήπεδο ανήκε στο σωματείο μέχρι να πωληθεί στο δημοτικό συμβούλιο το 1935, και από το 1947, μοιράστηκε με την Internazionale όταν έγινε δεκτή η άλλη μεγάλη λέσχη του Μιλάνου ως κοινός ενοικιαστής.

 Η Ίντερ θεωρείται η μεγαλύτερη ανταγωνίστρια και οι αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων ονομάζονται "Derby della Madonnina", η οποία είναι μία από τις πιο δημοφιλείς derby στο ποδόσφαιρο. Τα τρόπαια που έχει κατακτήσει είναι 48 τρόπαια στην ιστορίας της, σε Ευρωπαϊκό, εγχώριο και παγκόσμιο επίπεδο. Και περιλαμβάνεται στις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας.

ΝΑΠΟΛΙ

Η Νάπολι είναι ιταλική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Νάπολη, στην νότια Ιταλία. Ιδρύθηκε το 1904 και το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της αγωνίζεται στην Σέριε Α, την κορυφαία κατηγορία στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιταλίας. Η Νάπολι έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 όταν αγωνιζόταν με την φανέλα της ομάδας ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ο Αργεντινός Ντιέγκο Μαραντόνα. Με τον Μαραντόνα, η Νάπολι κατέκτησε 2 καμπεονάτο, 1 κύπελλο ΟΥΕΦΑ, 1 Σουπερ Καπ και 1 Κόπα Ιτάλια.

Το στάδιο της ομάδας είναι το "Σαν Πάολο" χωρητικότητας 60.240  είναι το τρίτο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Ιταλία πίσω από το Σαν Σίρο και το Στάδιο Ολίμπικο. Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1959, ενώ υπέστη σημαντικά έργα ανακαίνισης το 1989 ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990. Τα χρώματά της είναι το μπλε, ενώ τα παρατσούκλια της είναι οι "Παρτενοπέι".

Το έμβλημα παρουσίαζε διαφοροποιήσεις και πάλι το 1964, σε συνδυασμό με την αλλαγή της ονομασίας σε «Società Sportiva Calcio Napoli». Το «N» πήρε διάφορες μορφές, ενώ εμπεριέχονταν και η ονομασία της ομάδας Νάπολι. Το 1980 το «N» περιτριγυριζόταν από ένα λευκό δακτύλιο, ο οποίος εμπεριείχε την ολοκληρωμένη ονομασία της ομάδας. Ορισμένες αλλαγές (κυρίως στο χρώμα) πραγματοποιήθηκαν το 2002, όπου ο δακτύλιος πήρε χρώμα σκούρο μπλε, με την εταιρική επωνυμία να περιλαμβάνεται γύρο από το λευκού χρώματος «N» στο κέντρο.

ΤΖΕΝΟΑ

Ο σύλλογος της Γένοβα,  ιδρύθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1893 ως αθλητικό σωματείο κρίκετ. Το ποδόσφαιρο ήταν δευτερεύον στόχος εκείνη την εποχή.  Είναι η τέταρτη παλαιότερη ποδοσφαιρική ομάδα της Ιταλίας (μετά την Τορίνο) και η πιο ανθεκτική, με 125 χρόνια δραστηριότητας. Κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας τους, η Γένοβα κέρδισε εννέα φορές το ιταλικό πρωτάθλημα . Ο πρώτος τίτλος της ήρθε στο εναρκτήριο πρωτάθλημα το 1898 και η πιο πρόσφατη ήταν το 1923-24 . Έχουν επίσης κερδίσει το Κόπα Ιτάλια μία φορά. Ιστορικά, η Γένοβα είναι ο τέταρτος πιο επιτυχημένος ιταλικός σύλλογος όσον αφορά τα πρωταθλήματα που κέρδισαν. 

Το "σπίτι" της είναι το "Λουίτζι Φεράρι", με χωρητικότητα 35.536, το ίδιο με την έδρα και της Σαμπντόρια, από το 1946. Κατασκευάστηκε το 1911, ενώ υπήρξε και ανακαίνιση το 1982. Επίσης είναι ένα από παλαιότερα στάδια στην Ιταλία που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και για άλλα αθλήματα. 
Τα χρώματά της είναι το κόκκινο και το μπλε, από όπου προκύπτει και το παρατσούκλι "Ροσομπλού". 

ΣΑΜΠΝΤΟΡΙΑ

Η Σαμπντόρια είναι Ιταλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Γένοβα. Δημιουργήθηκε το 1946 από τη συγχώνευση δύο υφιστάμενων αθλητικών σωματείων, των οποίων οι ρίζες μπορούν να αναχθούν στη δεκαετία του 1890, τον "Sampierdarenese" και την "Andrea Doria". Έχει κερδίσει ένα πρωτάθλημα Ιταλίας το 1991, τέσσερις φορές το Κόπα Ιτάλια (1985, 1988, 1989 και το 1994) και το Σούπερ Κόπα το 1991. Η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή επιτυχία ήρθε το 1990 όταν κέρδισαν το κύπελλο κυπελλούχων, ενώ έχει φτάσει και σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ το 1992, χάνοντας με 1-0 από την Μπαρτσελόνα. 

Οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της Σαμπντόρια είναι η Τζένοα, εναντίον των οποίων παίζουν το "Derby della Lanterna". Το σήμα του συλλόγου παρομοιάζει έναν ναύτη σε προφίλ που είναι γνωστός από το παλιό γενουατικό όνομα Baciccia, το οποίο μεταφράζεται στο Giovanni Battista στα ιταλικά ή στο John-Baptist στα αγγλικά. Η εικόνα ενός ναυτικού είναι κατάλληλη λόγω του ότι η Σαμπντόρια είναι εγκατεστημένη στη λιμενική πόλη της Γένοβας.
Τα λευκά, μπλε, κόκκινα και μαύρα χρώματα αντιπροσωπεύουν τις ρίζες των συλλόγων μεταξύ δύο ομάδων, της Sampierdarenese και της Andrea Doria.

ΑΤΑΛΑΝΤΑ

Το σπίτι της Αταλάντας βρίσκεται στην πόλη του Μπέργκαμο της Λομβαρδίας. Ιδρύθηκε το 1907 και το όνομα της προέρχεται από την Ελληνίδα αθλήτρια της μυθολογίας, Αταλάντη. Πρώτα υπήρξε ως σύλλογος άλλων αθλημάτων, καθώς στο Μπέργκαμο, όσον αφορά το ποδόσφαιρο, κυριαρχούσε από το 1903 η Football Club Bergamo που ιδρύθηκε από Ελβετούς μετανάστες. Παρόλα αυτά δημιουργήθηκε και τμήμα ποδοσφαίρου, όμως η Ιταλική Ομοσπονδία δεν είχε πειστεί για το νέο κλαμπ και έτσι δεν το αναγνώριζε μέχρι το 1914. Η τωρινή ομάδα είναι η συγχώνευση ανάμεσα στην Αταλάντα και την Μπεργκαμάσκα που συγχωνεύτηκαν το 1924. Τα χρώματα της φανέλας(μαύρο-μπλε), προκύπτουν απο τα ασπρόμαυρα της Αταλάντας και τα άσπρα-μπλε της Μπεργκαμάσκα. Έδρα της ομάδας είναι το "Στάντιο Ατλέτι Ατσούρι ντ΄ Ιτάλια", χωρητικότητας 26.562 θεατών.

Τελικά, η Αταλάντα μπήκε στο Ιταλικό πρωτάθλημα το 1929 και το 1937 εδραιώθηκε στην Σεριε Α. Η χαρά όμως δεν κράτησε πολύ, καθώς την αμέσως επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε. Το 1940 βρέθηκε ξανά στα σαλόνια της Σέριε Α, στην οποία έμεινε μέχρι το 1959.

Η καλύτερη της επίδοση στο πρωτάθλημα είναι η διάκριση της 4ης θέσης τη σεζόν 2016-17. Ενώ ο μοναδικός της τίτλος είναι ένα Κύπελλο Ιταλίας το 1963 (κέρδισε την Τορίνο με 3-1). Το 1987 όταν βρισκόταν στην Σέριε Β έφτασε μέχρι τον τελικό Κυπέλλου όμως ηττήθηκε απο την Νάπολη με 3-0 και εκτός και 1-0 εντός έδρας.

Έχει αγωνιστεί 58 φορές στην Σέριε Α, 28 στην Σέριε Β και 1 Σέριε Γ. Απο το 2011 βρίσκεται στην Σέριε Α και κάνει καλή πορεία. 
Στην Ευρώπη, έχει αγωνιστεί στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και μετέπειτα στο Γιουρόπα Λίγκ, με την σεζόν 1990-91 να αποτελεί την καλύτερη της στα Ευρωπαϊκά γήπεδα, καθώς έφτασε στα προημιτελικά του θεσμού.

ΡΟΜΑ

Η "βασίλισσα" της Ρώμης, ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου το 1927, μετά από συγχώνευση τριών ομάδων της Ιταλικής πρωτεύουσας, της Ρομάν, της Άλμπα και της Φορτιτούντο. Ιδρυτής ήταν ο δικτάτορας, Μπενίτο Μουσολίνι ο οποίος αν και οπαδός της Λάτσιο, επιθυμούσε για λόγους ανταγωνισμού, την ύπαρξη δυο ανταγωνιστικών ομάδων στη Ρώμη με σκοπό να κοντράρουν τις δυνατές ομάδες του Βορρά. 

Αρχικά, η Ρόμα χρησιμοποιούσε ως έδρα της το γήπεδο "Τεστάτσιο" στην ομώνυμη λαϊκή συνοικία νοτίως του κέντρου της πόλης, με συνέπεια στους κόλπους των οπαδών της να συγκεντρωθούν κυρίως άνθρωποι της εργατικής τάξης. Πλέον χρησιμοποιεί το  "Ολίμπικο" χωρητικότητας 72.698 θέσεων. Αντίθετα η μεγάλη της αντίπαλος Λάτσιο, αγωνιζόταν στο στάδιο "Ροντινέλα" της περιοχής Παριόλι στον εύπορο βόρειο τομέα της Ρώμης και ήταν περισσότερο αγαπητή στα συντηρητικά αστικά στρώματα, με μερίδα οπαδών της μέχρι και σήμερα να ανήκει στον ακροδεξιό χώρο.

Το έμβλημα της Ρόμα συμβολίζει τη λύκαινα με τον Ρωμύλο και τον Ρώμο που αναπαριστούν τον μύθο της γέννησης της Ρώμης. Τα χρώματα της ομάδας είναι το σκούρο κόκκινο και το χρυσοκίτρινο, δηλαδή τα επίσημα χρώματα της Ρώμης που συμβολίζουν τον Θεό και το αυτοκρατορικό παρελθόν της πόλης. Το πιο γνωστό παρατσούκλι τους είναι "Τζιαλορόσι" που στα Ιταλικά σημαίνει "κιτρινοκκόκινοι" ενώ τους φωνάζουν και ως "λούπι" δηλαδή λύκοι. 

Η Ρόμα είναι από τα ιδρυτικά στελέχη της Σεριε Α. Έχει αγωνιστεί στην πρώτη κατηγορία όλα της τα χρόνια εκτός απο την σεζόν 1951-52. Η πρώτη επιτυχία της ομάδας ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1942. Από τότε, έχει κατακτήσει άλλα δυο πρωταθλήματα (1983, 2001), εννιά Κύπελλα Ιταλίας (1964, 1969, 1980, 1981, 1984, 1986, 1991, 2007, 2008), δυο Σούπερ Καπ Ιταλίας (2001, 2007) και ένα Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων το 1961. Επομένως, η καλύτερη περίοδος των "Τζιαλορόσι" ήταν η δεκαετία του 80΄όπου είχε διακρίσεις στο εσωτερικό και έκανε καλή πορεία και στην Ευρώπη. Συγκεκριμένα, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1984 που διεξήχθη στο Ολίμπικο, όμως ηττήθηκε από την Λίβερπουλ στα πέναλτι. Η σπουδαία αυτή περίοδος της Ρόμα ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 1990–91 όπου ηττήθηκε από την Ίντερ.

ΠΑΡΜΑ

Η Πάρμα ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1913 στην ομώνυμη πόλη της Ιταλίας. Έδρα της είναι το στάδιο "Ένιο Ταρντίνι" χωρητικότητας 22.352 θεατών. Τα επίσημα χρώματα της είναι το κίτρινο και το μπλε, ενώ το ψευδώνυμο της "Gialloblu" βγήκε από τα χρώματα της. Επίσης, είναι γνωστοί και ως "Σταυροφόροι". Μετά καθιερώθηκε μια άσπρη φανέλα με ένα σταυρό που συμβολίζει την πόλη.

Η Πάρμα σε εγχώριο επίπεδο, δεν έχει κατακτήσει ποτέ το πρωτάθλημα όμως έχει κατακτήσει τρία Κύπελλα Ιταλίας (1992, 1999, 2002). Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο το 1993 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων κερδίζοντας την Βέλγικη Άντβερπ. Επίσης, τις χρονιές 1995, 1999 κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με αντιπάλους την Γιουβέντους (1-0, 1-1) και την Μαρσέιγ (1-0) αντίστοιχα. Άλλη μια σημαντική διάκριση της ήταν η κατάκτηση του Σούπερ Καπ Ευρώπης το 1993 που κέρδισε την Μίλαν (1-0, 2-0).

ΚΑΛΙΑΡΙ 

Η Κάλιαρι Κάλτσιο είναι ομάδα της Σαρδηνίας που ιδρύθηκε το 1920. Έχει παίξει στην Σέριε Α  στην Σέριε Β και στην Σέριε Γ όμως η μοναδική της επιτυχία στο μεγάλο πρωτάθλημα είναι η κατάκτηση αυτού του 1970. Έδρα της είναι το "Σαν Ελία" χωρητικότητας 23.486 θεατών.

Η παρουσία της Κάλιαρι στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1969 στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης, όπου μπροστά σε 42.211 θεατές ήρθε ισόπαλη με τον Άρη με 1-1, για τον θεσμό του Κυπέλλου Εκθέσεων. Η σπουδαιότερη ευρωπαϊκή στιγμή του συλλόγου υπήρξε τη σεζόν 1993/94 όταν έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και αποκλείστηκε από την Ίντερ. 

Τα χρώματα της φανέλας της είναι το κόκκινο και το μπλε που συμβολίζουν τα χρώματα των λαβάρων της περιοχής. Το μπλε συμβολίζει τον ουρανό και την θάλασσα ενώ το κόκκινο συμβολίζει ένα έμβλημα το οποίο διακοσμεί μια ασπίδα που βρίσκεται στο σπίτι της οικογένειας των Σαβόϊ που είχαν την μοναρχία της Σαρδηνίας. Από τα χρώματα της προκύπτει και το ψευδώνυμο τους "Ροσομπλού", δηλαδή κόκκινοι-μπλε.

ΛΑΤΣΙΟ

Ειναι η μια απο τις δύο μεγάλες ομάδες της Ρώμης. Η Λάτσιο ιδρύθηκε στις 9 Ιανουαρίου το 1900 ως αθλητικός σύλλογος δρομέων και αρχικά αγωνιζόταν στο στάδιο Rondinella στην εύπορη περιοχή Parioli της βόρειας Ρώμης. Τα χρώματά της, το γαλάζιο και το λευκό, προέρχονται από τα χρώματα της σημαίας της Ελλάδας, πατρίδας των Ολυμπιακών Αγώνων και του αθλητικού ιδεώδους. Έμβλημα της ομάδας είναι ο αετός, σύμβολο των ρωμαϊκών λεγεώνων. Η ονομασία της προέρχεται από την ευρύτερη περιφέρεια της ιταλικής πρωτεύουσας, το Λάτιο. Κύρια δεξαμενή άντλησης υποστηρικτών της ήταν αρχικά τα αστικά στρώματα, σε αντίθεση με τη συμπολίτισσα και μεγάλη της αντίπαλο ΑΣ Ρόμα που χρησιμοποιούσε ως έδρα το γήπεδο Testaccio στην ομώνυμη εργατική συνοικία του νότιου τομέα της πόλης. Το ντέρμπι μεταξύ των συμπολιτών κρατάει χρόνια πολλά και η αντιπαλότητα τεράστια. Η μακροχρόνια αντιπαλότητα των δυο ομάδων έχει κάνει το ντέρμπι γνωστό ανά τον κόσμο, ως Derby della Capitale.

Ο σύλλογος της Λάτσιο έκανε 58 ολόκληρα χρόνια να φτάσει στην κατάκτηση του πρώτου της τίτλου, όταν και κατέκτησε το εγχώριο κύπελλο το 1958. 16 χρόνια μετά ήρθε και το ένα απο τα δυο πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει συνολικά. Η Λάτσιο άρχισε σιγά σιγά να γιγαντώνεται και το 1998 έφτασε μια ανάσα απο την πρώτη της μεγάλη ευρωπαική κατάκτηση,στο εμφύλιο του ΟΥΕΦΑ, όμως ηττήθηκε απο την Ίντερ με 3-0.Η ευρωπαική καταξίωση πάντως δεν άργησε και ένα χρόνο αργότερα .Το 1999  κατακτά το Κύπελλο κυπελλούχων κερδίζοντας με 2-1 την Ρεαλ Μαγιόρκα, ενω την ίδια χρονιά κερδίζει και Ευρωπαικό σούπερ Καπ, στους τότε μονούς αγώνες κερδίζοντας με 1-0 την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Μονάχου. Η Λάτσιο έχει πάρει τρελή φόρα και αρχίζει να τρομάζει τόσο εντός συνόρων, όσο και εκτός. Την σεζόν 1999-00 κατακτά και το τελευταίο της πρωτάθλημα μέχρι σήμερα σε ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα που την βρίσκει να κατακτά την Σέριε Α με μόλις έναν βαθμό διαφορά απο την Γιουβέντους. Πάντως η εντυπωσιακή αντεπίθεση της Λάτσιο δεν είχε συνέχεια, αφού ακολούθησαν δύσκολα χρόνια, χωρίς πρωταθλήματα και διακρίσεις. Φυσικά ούτε και φέτος είναι μια διαφορετική σεζόν απο τις άλλες, με την Λάτσιο να είναι εκτός πεντάδας για ακόμη μια χρονιά.  Οι ΄΄Λατσιάλε΄΄ βρίσκονται στην 7η θέση της Σέριε Α, με συγκομιδή 38 βαθμούς, όσους και η αιώνια αντίπαλος.

ΙΝΤΕΡ

 Η ΦΚ Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο  ή απλούστερα Ίντερ, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ιταλίας με έδρα το Μιλάνο. Η ομάδα μετέχει ανελλιπώς στην κορυφαία βαθμίδα του ιταλικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων από την πρώτη της εμφάνιση το 1909. Η Ίντερ έχει κατακτήσει μέχρι σήμερα 18 πρωταθλήματα Ιταλίας και είναι η 2η ομάδα σε κατακτήσεις πίσω μόνο απο την Γιουβέντους. Οι ΄΄Νερατζούρι΄΄ έχουν επίσης 7 κύπελλα Ιταλίας και 5 Σούπερ Καπ Ιταλίας. Από το 2006 έως το 2010, ο σύλλογος κέρδισε πέντε διαδοχικούς τίτλους πρωταθλήματος. Έχει κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ τρεις φορές: δύο το 1964 και το 1965 και στη συνέχεια άλλο ένα το 2010. Η πιο πρόσφατη επιτυχία της ήταν το ιταλικό τρεμπλ, με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου το ίδιο έτος. Ο σύλλογος έχει κερδίσει επίσης τρία Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της ΦΙΦΑ.

Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο Σαν Σίρο χωρητικότητας 80.018, επίσης γνωστό ως Στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα, το οποίο μοιράζεται από κοινού με την αντίπαλό της Μίλαν και είναι το μεγαλύτερο από πλευράς χωρητικότητας στο ιταλικό ποδόσφαιρο. Η συμπολίτισσά της, Μίλαν, θεωρείται η μεγαλύτερη ανταγωνίστριά της, ενώ οι μεταξύ τους αγώνες είναι γνωστοί ως Derby della Madonnina, ένα από τα μεγαλύτερα ντέρμπι στο ποδόσφαιρο.

Από το 2010, η Ίντερ κατατάσσεται δεύτερη πιο δημοφιλής ομάδα στην Ιταλία,[8] και η έκτη πιο δημοφιλής ομάδα στην Ευρώπη. Ο σύλλογος είναι ένας από τους πολυτιμότερους στην Ιταλία και τον κόσμο του ποδοσφαίρου. Αποτέλεσε επίσης ιδρυτικό μέλος της διαλυμένης πλέον G-14, της οργάνωσης των κορυφαίων ποδοσφαιρικών συλλόγων της Ευρώπης. 
Η ομάδα της Ίντερ ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου το 1908,  έπειτα από το σχίσμα με τη Milan Cricket and Football Club (σημερινή Μίλαν). Η ονομασία του συλλόγου προέρχεται από την επιθυμία των ιδρυτικών μελών της να περιλαμβάνει ξένους παίκτες, καθώς και Ιταλούς. 
Ιστορικά, στο Μιλάνο η Ίντερ (παρωνύμιο bauscia, σε ελεύθερη απόδοση αλαζόνες) εκπροσωπούσε την αστική τάξη του κέντρου της πόλης, ενώ η Μίλαν (παρωνύμιο στην τοπική διάλεκτο casciavit (δηλαδή κατσαβίδια) τα λαϊκά στρώματα της βιομηχανικής περιφέρειας και τα εργατικά συνδικάτα. Αργότερα τα πράγματα έγιναν συγκεχυμένα. Η Μίλαν ελεγχόταν από τον συντηρητικό βαρόνο των ΜΜΕ και πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι και η Ίντερ από τον κεντροαριστερό πετρελαιοβιομήχανο Μάσιμο Μοράτι.
Το 1964 κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο πρωταθλητριών κερδίζοντας με 3-1 την Ρεαλ Μαδρίτης στην Βιέννη. Μάλιστα έναν χρόνο αργότερα επανέλαβε τον άθλο της κατακτώντας για 2η συνεχόμενη χρονιά το κύπελλο πρωταθλητριών αυτή την φορά απέναντι στην Μπενφίκα.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1995, 17 χρόνια μετά την προεδρεία του πατέρα του, Άντζελο, ο Μάσιμο Μοράτι αποκτά και πάλι την Ίντερ σε μια ταραχώδη περίοδο στην ιστορία του συλλόγου. Υπό την προεδρία του, η Ίντερ άρχισε να βελτιώνει τη θέση της στο πρωτάθλημα και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όπου συμμετείχε. Αγορές παικτών όπως των Ronaldo και Vieri θεωρήθηκαν σημαντικές για την πρόοδο αυτή. Η Ίντερ κατακτά το κύπελλο UEFA το 1998. Το 2010, 4 χρόνια μετά το σκάνδαλο του Calciopoli, ο σύλλογος κερδίζει 5ο συνεχόμενο πρωτάθλημα αλλά και το champions league με προπονητή τον Ζοσέ Μουρίνιο, που μετακόμισε στην Μαδρίτη για λογαριασμό της Ρεάλ σε λιγότερο απο μία εβδομάδα μετά την κατάκτηση του τροπαίου. 
Την 1η Αυγούστου του 2012, ο ​​Μοράτι πούλησε δικαιώματα μειοψηφίας της Ίντερ σε κινεζική κοινοπραξία με επικεφαλής τον Κένεθ Χουάνγκ. Την ίδια ημέρα, η Inter ανακοίνωσε συμφωνία με την China Railway Construction Corporation Limited για την κατασκευή νέου γηπέδου. Στις 30 Ιουνίου του 2013, η Internazionale Holding S.r.l. του Μοράτι απέκτησε το 98,2% των μετοχών της F.C. Internazionale Milano S.p.A. και η συμφωνία με τους Κινέζους προφανώς κατέρρευσε. Επίσης, Βάλτερ Ματσάρι αντικατέσητσε τον Αντρέα Στραματσόνι στην τεχνική ηγεσία της ομάδας στις 24 Μαΐου του 2013. Η περίοδος 2012-13 ήταν η χειρότερη στην πρόσφατη ιστορία του συλλόγου ο οποίος τερμάτησε 9ος στη SΣέριε Α και απέτυχε να προκριθεί στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Στις 15 Οκτωβρίου του 2013, μία κοινοπραξία από την Ινδονησία (International Sports Capital HK Ltd.) με επικεφαλής τους Έρικ Τοχίρ, Χάντι Σοετέτζο και Ροσάν Ροεσλάνι, υπέγραψε συμφωνία για την εξαγορά του 70% τον μετοχών της Ίντερ από την Internazionale Holding S.r.l. μετέχοντας στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Ίντερ με 75 εκατομμύρια ευρώ, που προκλήθηκε από καθαρή απώλεια 79.881.808 ευρώ. Αμέσως μετά τη συμφωνία, Ο Μοράτι της Internazionale Holding S.r.l. εξακολουθούσε να διατηρεί το 29,5% των μετοχών της F.C. Internazionale Milano S.p.A. Μετά τη συμφωνία, οι μετοχές της Inter ανήκαν σε μια αλυσίδα εταιρειών χαρτοφυλακίου, δηλαδή την International Sports Capital S.p.A. της Ιταλίας (με το 70% των μετοχών), International Sports Capital HK Limited και Asian Sports Ventures HK Limited του Χονγκ Κονγκ. Η Asian Sports Ventures HK Limited, ως μια άλλη ενδιάμεση εταιρία συμμετοχών, ανήκε στη Nusantara Sports Ventures HK Limited (60% των μετοχών, μια εταιρεία που ανήκε στον Τοχίρ), Alke Sports Investment HK Limited (20% του μετοχικού κεφαλαίου) και Aksis Αθλητισμός Capital HK Limited (20% των μετοχών).

Ο Τοχίρ επίσης έγινε συνιδιοκτήτης της ομάδας Ντι Σι Γιουνάιτεντ από τη Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS) και της Περσίμπ Μπανντούνγκ από το Πρωτάθλημα Ινδονησίας στις 2 Δεκεμβρίου του 2013, η Ίντερ και Ντι Σι Γιουνάιτεντ, στη συνέχεια, ανακοίνωσε επίσημα μια στρατηγική εταιρική σχέση και τον Ιανουάριο του 2016, Ίντερ και Περσίμπ ανακοίνωσαν επίσημα μια στρατηγική εταιρική σχέση. 
Την φετινή σεζόν η Ίντερ βρίσκεται στην 3η θέση με 43 βαθμούς έχοντας πετύχει 13 νίκες.

ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΑ

Η Φιορεντίνα ιδρύθηκε το 1926 από τη συγχώνευση δύο ομάδων το 1926, και επανασυστάθηκε το 2002 έπειτα από πτώχευση. Εδρεύει στην πόλη της Φλωρεντίας. Η ομάδα της Φλωρεντίας έχει συμμετάσχει 75 φορές στο κορυφαίο πρωτάθλημα της χώρας έχοντας κατακτήσει 2 φορές την Σέριε Α, 6 κύπελλα Ιταλίας, 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, ενώ έχει φτάσει μέχρι τον τελικό στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1957 και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1990. Ο Σύλλογος αγωνίζεται μέχρι σήμερα στο στο στάδιο «Αρτέμιο Φράνκι», το οποίο σήμερα έχει χωρητικότητα 47.282 θεατών. Το γήπεδο έχει χρησιμοποιήσει διάφορα ονόματα με τα χρόνια και έχει υποστεί αρκετές ανακαινίσεις. Η Φιορεντίνα είναι ευρέως γνωστή με το προσωνύμιο «Viola», μια αναφορά στο διακριτικό μωβ χρώμα τους.
Ο σύλλογος (Associazione Calcistica Fiorentina) ιδρύθηκε στις 29 Αυγούστου 1926 από τον Λουίτζι Ριντόλφι (Associazione Calcio Fiorentina από το 1927 ως το 2002) και επανιδρύθηκε εξαιτίας χρεωκοπίας το 2002 (Florentia Viola) με ιδιοκτήτες τους Ντιέγκο και Αντρέα Ντέλα Βάλε.
Η Φιορεντίνα την φετινή σεζόν βρίσκεται στην 10η θέση έχοντας 32 βαθμούς.
Ουντινέζε: Μια απο τις πιο ιστορικές ομάδες της Ιταλίας, αφού είναι η δεύτερη παλαιότερη ομάδα της Ιταλίας μετά την Τζένοα. Η Ουντινέζε Κάλτσιο όπως είναι ολόκληρο το όνομα της, ιδρύθηκε το 1896 στην πόλη Ούντινε της Ιταλίας  Τα χρώματα της ομάδας είναι το λευκό και το μαύρο και η έδρα της το δημοτικό Στάντιο Φρίουλι, χωρητικότητας 41.652 θεατών. Η Ουντινέζε απο την πρώτη χρονιά ίδρυση της κατέκτησε και το πρώτο της πρωτάθλημα, το οποίο όμως δεν αγναγνωρίστηκε ποτέ μέχρι σήμερα, αφού το πρώτο επίσημα αναγνωρισμένο πρωτάθλημα έλαβε χώρα δύο χρόνια αργότερα, το 1898. Απο την σεζόν 1995-96 η Ουντινέζε βρίσκεται κάθε χρονιά στον πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας. Η καλύτερη σεζόν που κάνει στο Καμπιονάτο ήταν την σεζόν 1998-99, όταν κατέκτησε την 3η θέση στο πρωτάθλημα. Παραδοσιακά, ούτε εντυπωσιάζει, ούτε απογοητεύει και η χρονιά 1998-99 ήταν απλά μια εξαίρεση στον κανόνα, αφου συνήθως η ομάδα του Ούντινε τερματίζει στην πρώτη πεντάδα που δίνει τα ευρωπαικά εισητήρια. 
Ευρωπαικά η Ουντινέζε δεν έχει πετύχει σπουδαία πράγματα, υπάρχουν όμως αξιοσημείωτες χρονιές.Το 2005 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου τερμάτισε τρίτη στον όμιλό της, κάτω από την Μπαρτσελόνα και την Βέρντερ. Κατάφερε να εκτοπίσει ωστόσο τον Παναθηναϊκό στην τέταρτη θέση νικώντας τον μάλιστα και στις δύο μεταξύ τους αναμετρήσεις με σκορ 3-0 εντός και 1-2 εκτός έδρας.
Πιο επιτυχημένη κρίνεται η ευρωπαϊκή της πορεία την σεζόν 2008/2009 αφού έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου όμως αποκλείστηκε από την Βέρντερ.
 
 
ΣΠΑΛ
 
Η ομάδα από την πόλη της Φερράρα επέστρεψε στην Serie Α την περασμένη σεζόν έπειτα από απουσία 51 ετών και κατάφερε να εδραιωθεί συγκεντρώνοντας 35 βαθμούς και τερματίζοντας στην 17η θέση της βαθμολογίας.
 Ο σύλλογος ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1907 από τον Σαλεσιανό ιερέα Πιέτρο Ασέρμπις όντας αρχικά ένας σύλλογος με πολιτιστική και θρησκευτική δράση. Το σημερινό της όνομα το πήρε το 1913 καθώς μετανομάστηκε σε SPAL (Società Polisportiva Ars et Labo), ενώ ξεκίνησε την επαγγελματική της δραστηριότητα το 1919 αγωνιζόμενη αρχικά στην δεύτερη κατηγορία υπό υπό την αιγίδα της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (Federazione Italiana Giuoco Calcio).Η Σπαλ έπαιξε στην πρώτη κατηγορία από το 1920 έως το 1925, φτάνοντας στο πλέι οφ για τους εθνικούς τελικούς το 1921-22. Από το 1925 μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έπαιξαν στη Serie B και τη Serie C: σε αυτή την περίοδο ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της ομάδας Μάριο Ρομάνι πέτυχε 130 γκολ σε 189 αγώνες
Το 1939 η ομάδα άλλαξε το όνομα της σε A.C Ferrara φορώντας τα ασπρόμαυρα χρώματα της πόλης ωστόσο το 1945 μετά την αναστολή όλων των πρωταθλημάτων λόγω του πολέμου ονομάστηκε ξανά σε Σπαλ επιστρέφοντας και στα κανονικά της χρώματα(γαλάζιο και άσπρο).Το 1946 ο Πάολο Μάτσα έγινε πρόεδρος του συλλόγου και μετά από πέντε διαδοχικές σεζόν στη Serie B, η Σπαλ κέρδισε την άνοδο στη Serie A μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος για πρώτη φορά το 1950-51. Η ομάδα της Φερράρα παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία για τις επόμενες 16 από τις 17 σεζον(έως και το 1968). Η Σπαλ έπαιξε στον τελικό του Coppa Italia το 1962 γνωρίζοντας την ήττα από την Νάπολι. Τα χρόνια της επιτυχίας της η Σπαλ αποτέλεσε το <<σκαλί>> για την μετέπειτα καριέρα πολλών αστέρων όπως ο Φάμπιο Καπέλο
 Ο Πάολο Μάτσα παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1979, ενώ τρία χρόνια μετά πέθανε με την Σπαλ να δίνει το όνομα του στο γήπεδο της. Η ομάδα της Φερράρα άργησε να βρει ξανά τα πατήματα της καθώς χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2017 για να επιστρέψει στην μεγάλη κατηγορία.
 
 
  
ΦΡΟΖΙΝΟΝΕ
 
 Η ομάδα με έδρα την ομώνυμη πόλη της περιφέρειας του Λάτιο ιδρύθηκε αρχικά το 1912 με την επωνυμία Unione Sportiva Frusinate, ωστόσο πήρε την σημερινή της μορφή στις 19 Σεμπτεμβρίου του 1928. Την περίοδο 2014-15 η ομάδα έπαιξε στην Serie B για  έκτη φορά στην ιστορία της. Ο σύλλογος κέρδισε την πρώτη του άνοδο στην κορυφαία κατηγορία το 2015-16, αλλά υποβιβάστηκε πίσω στη Serie B μετά από μία μόνο σεζόν. Την φετινή σεζόν η ομάδα ανέβηκε ξανά στην Serie A μόλις για 2η φορά στην ιστορία της.
 Στην ιστορία της η Φροζινόνε έχει κατακτήσει σε εθνικό επίπεδο, δύο πρωταθλήματα της Serie C2 (1986-87 και 2003-04) και δύο της Serie D (1965-66 και 1970-71). Στις 16 Μαΐου του 2015 η Φροζινόνε πέτυχε την μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας της, επικρατώντας με 3-1 της Κροτόνε, εξασφαλίζοντας έτσι την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία. 
Τα πρώτα χρώματα του συλλόγου ήταν το κόκκινο και το μπλέ, ενώ πλέον είναι το κίτρινο και το μπλέ. Η Φροζινόνε έχει για μασκότ ένα λιοντάρι το οποίο ονομάζεται Lillo και αντιπρωπέυει το ζώο που απεικονίζεται στο σήμα της ομάδας.
 Η Φροζινόνε αρχικά αγωνιζόταν στο Stadio Comunale di Frosinone που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και έχει υποστεί πολλές ανακατασκευές ανά τα χρόνια, ωστόσο από τον Οκτώβρη του 2017 δίνει τους αγώνες της στο Benito Stirpe χωρητικότητας 16.227 θέσεων.
 
  
ΚΙΕΒΟ ΒΕΡΟΝΑ

Η ομάδα της Βερόνα εδρέυει στο προάστιο Κιέβο πλυθησμού 2.800 κατοίκων, αποτέλωντας μαζί με την Ελλάς Βερόνα τις δύο μεγαλύτερες ομάδες της πόλης. Ιδρύθηκε το 1929 και έχει αγωνιστεί τα περισσότερα χρόνια στις μικρές κατηγορίες της Ιταλίας. Το 1994 ανέβηκε στη Σέριε Β και το 2001 για πρώτη φορά στην Σέριε Α. Από τότε αγωνίζεται σταθερά στην μεγάλη κατηγόρια έχοντας υποβιβαστεί μόνο μια φορά, το 2007.
 Η ίδρυση της το 1929 έγινε από μια παρέα ποδοσφαιριστών από την γειτονιά Κιέβο της Βερόνα, με τον σύλλογο αρχικά να μην είναι επαγγελματικός και να μην έχει καμία σύνδεση με την ποδοσφαρική ομοσπονδία της Ιταλίας, παίζοντας αρκετά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και φιλικούς αγώνες υπό την ονομασία «O.N.D. Chievo», ένα όνομα που επέβαλε το φασιστικό καθεστώς. Το επίσημο ντεμπούτο του σωματείου σε επίσημο πρωτάθλημα ήταν στις 8 Νοεμβρίου 1931. Η ομάδα διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων το 1935, ωστόσο επέστρεψε μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου αγωνιζόμενη στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας.
 Το 1964 ο επιχειρηματίας Λουίτζι Καμπεντέλι ανέλαβε το τιμόνι του συλλόγου φτάνοντας την Κιέβο στην Serie D την σεζόν 1974-75.Η ομάδα προήχθη στη Serie C2 το 1986. Ως συνέπεια της ανόδου η Κιέβο αναγκάστηκε να μετακομίσει στο μεγαλύτερο στάδιο της πόλης το Marcantonio Bentegodi.. Το 1990, η ομάδα άλλαξε το όνομά της στο σημερινό της, "A.C. ChievoVerona".
 Το 1992 ο Λουίτζι Καμπεντέλι επέστρεψε στην προεδρία του συλλόγου, ωστόσο πέθανε από καρδιακή προσβολή και τις τύχες της ομάδας ανέλαβε ο 23χρόνος γιος του. Ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι προσελήφθη ως προπονητής και οδήγησε την Κιέβο στην Serie B, εκεί όπου αγωνιζόταν ηυ συμπολίτισσα Ελλας. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας η Κιέβο βρισκόταν σε μια όχι και τόσο σταθερή τροχιά καθώς άλλαξε αρκετές φορές προπονητή.  Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών γεννήθηκε το ψευδώνυμο "mussi volanti" ("Ιπτάμενα γαιδούρια") καθώς οι οπαδοί της άσπονδης συμπολίτισσας Ελλάς Βερόνα για να πειράξουν τους οπαδούς της Κιέβο υποστηριζαν πως "Η Κιέβο θα ανέβει μόνο όταν πετάξουν οι γαιδαροι". Τελικά η Κιέβο ανέβηκε το 2001 και έκτοτε έχει σταθεροποιηθεί στην μεγάλη κατηγορία.
 
 
 ΜΠΟΛΟΝΙΑ 

Η ομάδα από την ομώνυμη πόλη ιδρύθηκε το 1909 και αναμορφώθηκε το 1993.Η Μπολόνια ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Serie A το 1929.  Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του  Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, ο σύλλογος έχει κερδίσει επτά φορές το ιταλικό πρωτάθλημα, καθιστώντας την την έκτη πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του πρωταθλήματος.

Έχει συμμετάσχει σε 72 από τα 87 πρωταθλήματα που έχουν διεξαχθεί. Η Μπολόνια αγωνίζεται από το 1927 στο Renato Dall΄arra χωρητικότητας 38.000 θέσεων. Η Μπολόνια έγινε πρωταθλητής της Βόρειας και Εθνικής Λίγκας για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του 1924-25, νικώντας τη CFC της Γένοβα μετά από πέντε σκληρές αγωνιστικές τελικές αγώνες για να πάρει το πρωτάθλημα. Η καλύτερη εποχή του συλλόγου ήρθε πριν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο με την Μπολόνια να κατακτά τέσσερις φορές το πρωτάθλημα (1935-36, 1936-37, 1938-39 και 1940-41).
 
Μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο οι επιτυχίες δεν ήταν τόσο συχνές για την Μπολόνια καθώς το επόμενο της πρωτάθλημα το κατέκτησε. Η ομάδα την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στο κύπελλο πρωταθλητριών αλλά αποκλείστηκε στα προκριματικά από την Αντερλεχτ. Η Μπολόνια κατέκτησε το ιταλικό κύπελλο την δεκαετία του 70,στις τελευταίες τις κατακτήσεις έως τώρα.
Η ομάδα αντιμετώπισε πολλά οικονομικά προβλήματα τα τελευταία χρόνια και το 2013-14 υποβιβάστηκε στην Serie B. Στις 15 Οκτωβρίου 2014, το διοικητικό συμβούλιο επικύρωσε την πώληση του συλλόγου στο BFC 1909 Lux SPV και η Tacopina έγινε ο νέος πρόεδρος του συλλόγο


   

Home  |  Συνεντεύξεις  |  Ειδήσεις  |  Αφιερώματα  |  Παρασκήνια  |  Video  |  Photostory  |  Επικοινωνία  |  
  |  Copyright 2019 Sportreview.gr  |  designed & developed by WebWorks