powered by: ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Τσίπρας: “Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τις πυρκαγιές”!

Την πολιτική ευθύνη για τα θύματα και τις καταστροφικές συνέπειες των πυρκαγιών ανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια του έκτακτου υπουργικού συμβουλίου που συγκάλεσε ο ίδιος.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ MEGA ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΔΥΟ ΜΙΣΘΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟΥΣ
Οι εργαζόμενοι του MEGA εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία ζητούν να δοθούν 2 μισθοί από αυτούς που τους οφείλονται στους πυρόπληκτους.

Όταν έχεις όραμα και θέληση μπορείς…

3/3/2010, 02:19,
  



Ο Βασίλης Μηνούδης δεν είναι μόνο ένας αθλητής του βόλεϊ της ομάδας του Παναθηναϊκού αλλά και ένας άνθρωπος που φροντίζει να ζει το άθλημα που αφιερώθηκε από μικρός μέσα από πολλούς ρόλους. Γιατί  και το βόλεϊ το γνωρίζει καλά – ως αθλητής και ως ταμίας στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Πετοσφαιριστών – αλλά παράλληλα έχει  συγκεκριμένες και ξεκάθαρες προτάσεις  για το μέλλον του αθλήματος.

 

Άλλωστε  δεν αρκεί μόνο να αγωνίζεσαι σε αυτό αλλά και να το υποστηρίζεις. Σε πρόσφατη συνέντευξη μαζί του, τούτο αποδείχτηκε από τα πρώτα λεπτά. Ότι είναι ένας άνθρωπος με όραμα που όταν του δίνεται η ευκαιρία να μιλήσει, ο λόγος του είναι σαφής και καίριος.
 
Μία αγωνιστική πριν από την έναρξη των play-off και ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην 1η  θέση του πρωταθλήματος με την ΕΑΠ να ακολουθεί με έναν βαθμό διαφορά και το μεταξύ σας ντέρμπι στην Πάτρα να ρίχνει την αυλαία. Πιστεύετε ότι μπορείτε να παραμείνετε στην πρώτη θέση και να κερδίσετε το πλεονέκτημα της έδρας ενόψει  play-off;
 

Αυτός είναι ο στόχος μας. Ο Παναθηναϊκός παίζει πάντα για  να κερδίζει και αυτό θα συνεχίσει να κάνει  και στην τελευταία αγωνιστική. Είναι σίγουρα σημαντικό να κατακτάς την 1η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, δεν είναι όμως πανάκεια. Όπως έχει αποδειχθεί και στο παρελθόν ο Παναθηναϊκός έχει χάσει ουκ ολίγες φορές το πρωτάθλημα παρόλο που είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στην κανονική του διάρκεια..

Η ΕΑΠ είναι μια αξιόλογη ομάδα και  κάνει μια καλή πορεία, ιδίως στο  τελευταίο κομμάτι  του πρωταθλήματος. Για μας, το μεταξύ μας  παιχνίδι  θα είναι  σαν όλα τα άλλα και στόχος μας  είναι σίγουρα  η νίκη.
 
Ποιον θέτετε ως πρώτο στόχο  της ομάδας σας  για τη φετινή χρονιά; Το πρωτάθλημα ή το κύπελλο;
 
Πιστεύω πως κάθε ομάδα  έχει ως πρώτο στόχο  το πρωτάθλημα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως  απαξιώνω το θεσμό του κυπέλλου. Το κύπελλο είναι πολύ σημαντικό. Εμείς  κοιτάμε παιχνίδι με παιχνίδι και καθένα που έρχεται είναι το ίδιο σημαντικό. Χρονολογικά προηγείται το κύπελλο ( Θα διεξαχθεί 16-18 Μαρτίου) και θα του δώσουμε την σημασία που του αρμόζει. 
 
Στο κύπελλο θα βρεθείτε στα ημιτελικά  και πάλι αντιμέτωποι  με την ΕΑΠ για την πρόκριση στον τελικό. Ποιες πιστεύετε πως είναι οι πιθανότητες για την ομάδα σας;
 
Ο Παναθηναϊκός είναι  καταδικασμένος να κυνηγάει  τρόπαια! Ευτυχώς  για μένα η ομάδα  δεν μπορεί να είναι  ευχαριστημένη με κάτι λιγότερο από  την πρώτη θέση και την κατάκτηση  του κυπέλλου. Αυτός  είναι και ο  στόχος μας για  τη φετινή χρονιά. Και  τα δύο τρόπαια. 
 
Αν  τελικά καταφέρετε και  προκριθείτε στον τελικό του κυπέλλου ποιον θα προτιμούσατε ως αντίπαλο ανάμεσα  στους δυο άλλους διεκδικητές της  πρόκρισης, Ηρακλή ή  Ολυμπιακό;
 
Για να κερδίσεις το κύπελλο πρέπει να κερδίσεις τους καλύτερους, κάτι που συμβαίνει και στο πρωτάθλημα. Έχουμε καταφέρει φέτος να νικήσουμε  και τους δύο πιθανούς αντιπάλους και αν είμαστε σε καλή κατάσταση και παίξουμε το βόλεϊ που μπορεί και ξέρει να παίζει η ομάδα, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα.  
 

Πριν  λίγες μέρες αποκλειστήκατε στην φάση των 12 από  την Δυναμό Μόσχας. Τι κατά τη γνώμη σας πήγε λάθος και δεν μπόρεσε να συνεχίσει η ομάδα του Παναθηναϊκού;

Καταρχήν, πιστεύω ότι και  μόνο η πρόκριση της  ομάδας από τους ομίλους  ήταν μεγάλη επιτυχία καθώς κανείς δεν  το περίμενε όταν έγινε  η κλήρωση. Βρεθήκαμε  αντιμέτωποι με πολύ καλές ομάδες όμως παίξαμε πολύ καλό βόλεϊ και δίκαια προκριθήκαμε σ’ αυτή τη φάση. Θεωρώ την μέχρι τώρα πορεία μας στο Τσάμπιονς Λίγκ σε γενικές γραμμές επιτυχημένη. Είχαμε πιθανότητες και δυνατότητες να προκριθούμε στην επόμενη φάση, όμως ίσως να μην το πιστέψαμε τόσο. Ήταν και μια περίοδος που κάναμε κοιλιά αγωνιστικά… Η Δυναμό δεν ήταν η υπερομάδα  που θα χάναμε με κατεβασμένα τα χέρια. Πιστεύω καθοριστικό ήταν το 1ο παιχνίδι στη Μόσχα και ιδίως το 1ο σετ που χάσαμε με 25-23 και 10 ατομικά λάθη. Δηλαδή χαρίσαμε 10 πόντους σ’ εκείνο το σετ, το οποίο αν κερδίζαμε ίσως η εξέλιξη των πραγμάτων να ήταν διαφορετική. Όλα αυτά όμως είναι υποθετικά…  Το  βόλεϊ είναι ένα  άθλημα που ο καλύτερος  κερδίζει. Εμείς δεν  ήμασταν οι καλύτεροι  - αν και  θα μπορούσαμε - και  δικαίως προκρίθηκε η Δυναμό. 

Ήρθατε  φέτος στον Παναθηναϊκό  από τη Λαμία, έχετε προσαρμοστεί στην ομάδα; Θα θέλατε να παραμείνετε σ’ αυτή και την επόμενη χρονιά;
 
Από την πρώτη στιγμή  ένιωσα πολύ οικεία στον Παναθηναϊκό,  σαν να ήμουν μέλος της ομάδας για χρόνια. Τα περισσότερα παιδιά τα ήξερα από την Εθνική ομάδα Ανδρών και Παίδων και αυτό με βοήθησε να προσαρμοστώ γρήγορα. Είμαι πολύ ευχαριστημένος, η ομάδα πηγαίνει πολύ καλά, είναι μέσα στους στόχους της και ασφαλώς θέλω να παραμείνω και του χρόνου. Θα ήταν χαρά και τιμή μου! 
 

Ο Ολυμπιακός υπήρξε η  πρώτη επαγγελματική  ομάδα σας (φυσικά αγωνιζόσασταν και  στην Καβάλα) σε ηλικία 18 ετών. Το 1997 γίνατε παίκτης του, όπου παραμείνατε  μέχρι και το 2001. Στο διάστημα αυτό, κατακτήσατε 4 πρωταθλήματα, 3 κύπελλα  και 1 Σούπερ Καπ. Επίσης το 2002 επιστρέψατε και κερδίσατε ακόμα ένα πρωτάθλημα εκείνη τη σεζόν (2002-2003). Υπάρχει συναισθηματικό δέσιμο με την ομάδα του Ολυμπιακού και πως αισθάνεστε τώρα που βρίσκεστε αντίπαλοι στο παρκέ;

Ένας  αθλητής που είναι  επαγγελματίας οφείλει  να ξεχνάει τους συναισθηματισμούς. Όταν ήμουν στον Ολυμπιακό έδινα τον καλύτερο μου εαυτό για να κερδίσει, φέτος που είμαι στον Παναθηναϊκό προσπαθώ αντίστοιχα για το καλύτερο της ομάδας.  

Στο σύνολο της καριέρας σας έχετε παίξει σε 8 ομάδες μαζί με τον  Παναθηναϊκό. Θεωρείτε ότι ένας αθλητής  πρέπει να δένεται  με μία ομάδα ή  πρόκειται για  μια καθαρά επαγγελματική  σχέση; 

 

Είμαι της άποψης ότι  καλό είναι να αλλάζει  ομάδα ένας αθλητής. Οι αλλαγές σου  δίνουν κίνητρα, στόχους και σε ανανεώνουν. Το να μένεις σε μια ομάδα για μεγάλο  χρονικό διάστημα μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά για την εξέλιξη της καριέρας  σου. 

Θα  θέλατε να αγωνιστείτε  σε ομάδα του εξωτερικού;  
 
 Είναι αναμφίβολα μια μεγάλη εμπειρία και ένα  μεγάλο άλμα. Ωστόσο έχει σημασία για  ποιο πρωτάθλημα μιλάμε. Το να αγωνιστείς σε ένα ανώτερο από  το ελληνικό πρωτάθλημα, όπως είναι για  παράδειγμα το ιταλικό, είναι στόχος, νομίζω, για κάθε αθλητή. Βεβαία η ηλικία μου  πλέον, ίσως είναι  ανασταλτική για  κάτι τέτοιο. Ο στόχος αυτός δείχνει  να απομακρύνεται.
 
Ποια  είναι η στιγμή που θα ξεχωρίζατε ως την καλύτερη στην καριέρα σας;
 
Πολλές  δυνατές στιγμές και κάθε μια έχει τη δική της σημασία. Όταν έπαιξα για πρώτη φορά στον ΑΟ Καβάλας στη Β’ Εθνική , η πρώτη κλήση στην Εθνική Παίδων, η πρώτη μου μεταγραφή στον Ολυμπιακό, όταν και μπήκα πια οριστικά στον πρωταθλητισμό. Οι στιγμές που έχουν μείνει πιο πολύ στην καρδιά μου εν τούτοις,  είναι εκείνες με την Εθνική Παίδων το 1997, όχι μόνο λόγω των επιτυχιών αλλά και του συναισθήματος που βιώνεις όταν ξέρεις πως αγωνίζεσαι με τα χρώματα της Εθνικής. 
 
Έχετε ήδη στο ενεργητικό σας πολλούς τίτλους, οι επόμενοι σας στόχοι ποιοι είναι;
 

 Να  είμαι υγιής και  να βελτιώνομαι αγωνιστικά μέρα με τη μέρα. Θέλω να συνεχίσω να δίνω το 100% των δυνατοτήτων  μου σε όποια ομάδα  και να είμαι. Τα αποτελέσματα και οι τίτλοι είναι σίγουρα αυτό που θέλουν όλοι, αλλά είναι και θέμα συγκυριών. Αν οι συγκυρίες και το δέσιμο σου δώσουν και τίτλους…τότε καλοδεχούμενα. 

 

Το βόλεϊ ήταν το άθλημα με το οποίο ασχοληθήκατε από μικρός ή είχατε ασχοληθεί και με άλλα που θεωρείτε μεταβατικά προς αυτήν την κατεύθυνση ;

 

Είμαι παιδί μιας γενιάς που πρόλαβα τις αλάνες και τα ανοιχτά γήπεδα και έχω ασχοληθεί τόσο με το στίβο όσο και με το μπάσκετ. Το βόλεϊ προέκυψε στην πρώτη γυμνασίου στο αθλητικό γυμνάσιο που ήθελα να πάω. Προτίμησα αυτό το άθλημα , παρόλο που μέχρι τότε το παρακολουθούσα μόνο από την τηλεόραση γιατί απλά το γήπεδο ήταν κοντά στο σπίτι μου. Δέθηκα όμως αμέσως και οι προπονητές με πίστεψαν από την αρχή. Αντιλήφθηκα ότι μπορώ να κάνω κάτι καλό και από τα 13 μου αφοσιώθηκα σε αυτό.

 

Όταν ξεκινούσατε την αθλητική σας πορεία στο βόλεϊ, υπήρξε κάποιος αθλητής που θεωρούσατε ως πρότυπο;

 

Η αλήθεια είναι πως δε δένομαι εύκολα με κάποιον αθλητή. Αν αναφερόμουν όμως σε κάποιον, λόγω ίσως και του ότι παίζει με το ίδιο στυλ και στην ίδια θέση με έμενα θα ήταν ο Αμερικάνος Καρτς Κίραλι. Έχει υπάρξει χρυσός Ολυμπιονίκης σε σάλα και σε μπιτς βόλεϊ και αγωνίζεται ακόμα και σήμερα που έχει ξεπεράσει τα 40 του χρόνια.
 
Από εκείνη την εποχή  – στην ηλικία των 13 ετών – μέχρι σήμερα που αγωνίζεστε ως επαγγελματίας, τι είναι αυτό που πιστεύετε πως έχει αλλάξει στο χώρο του βόλεϊ;
 
 Στο άθλημα έχουν αλλάξει  πολλά, όχι πάντα  προς το καλύτερο. Αυτό που πρέπει όμως να κάνουμε όλοι για να εξελιχθεί , είναι να αγωνιζόμαστε πέραν της ατομικής μας πορείας και να αφήνουμε ένα λιθαράκι στο χώρο που τιμούμε και μας τιμά. Να σκεφτούμε πως μετά την πορεία μας ως αθλητές υπάρχει και συνέχεια, ως προπονητές για παράδειγμα, και πως η εξέλιξή του, σημαίνει νέες θέσεις εργασίας. Τα πάντα στον αθλητισμό είναι θέμα οράματος. Οι πράξεις πολλές φορές είναι εύκολες. Όταν δε το όραμα είναι κοινό και υπάρχει και θέληση μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. 
 

Πέραν από τα αμιγώς αθλητικά, έχετε ενεργό ρόλο και στα θεσμικά όργανα του αθλήματος ως τα ταμίας στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Πετοσφαιριστών. Τι προτίθεστε να κάνετε ως σύνδεσμος για την εξέλιξή του;


Στο σύνδεσμο προσπαθούμε να βγούμε από το καβούκι μας. Αρκετά χρόνια οι αθλητές ήταν ανενεργοί συνδικαλιστικά και αυτό προσπαθούμε να το αλλάξουμε. Ως αθλητές έχουμε και λόγο και άποψη και προτάσεις που οφείλουμε να καταθέσουμε. Να μην είμαστε απλοί θεατές  αλλά να κινούμε οι ίδιοι τα γεγονότα προς το κοινό συμφέρον. Έχουμε κάνει μια καλή αρχή και ελπίζουμε το εγχείρημα μας να έχει και συνέχεια.
 

Υπάρχει κάτι που σας στεναχωρεί ιδιαίτερα, όσον αφορά στο άθλημα το οποίο και υπηρετείται 18 συναπτά έτη;

 

Το βόλεϊ είναι σε μια ερμαφρόδιτη κατάσταση ημιεπαγγελματισμού. Οι μόνοι που λογίζονται ως επαγγελματίες είναι οι αθλητές και εν μέρει οι προπονητές. Όλα τα υπόλοιπα κινούνται σε ένα ημιεπαγγελματικό επίπεδο. Αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι το περιβάλλον εργασίας. Η Α2 πρέπει να γίνει το προπύργιο της Α1. Να μπορεί ένα παιδί που θέλει να ασχοληθεί με το άθλημα να ενταχθεί σε σωστό περιβάλλον. Να είναι οι συνθήκες τέτοιες που να του δώσουν την ώθηση να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό. Θα πρέπει οι αθλητές να μην είναι ανασφάλιστοι και η τεράστια διαφορά που υπάρχει μεταξύ Α1 και Α2 να αμβλυνθεί. Στην Α2 είσαι στον αέρα τόσο οικονομικά όσο και από πλευράς ασφάλειας. Για αυτό και οι παίκτες προτιμούν να είναι αναπληρωματικοί στην Α1 για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Αν όμως υπήρχαν κανόνες στην Α2 οι αθλητές θα έμεναν εκεί, οι πιτσιρικάδες θα μάθαιναν πολλά δίπλα τους και η απόσταση των δύο κατηγοριών θα μίκραινε αισθητά. Και φυσικά δε θα παρουσιαζόταν το φαινόμενο ομάδες που ανεβαίνουν στην κατηγορία να αλλάζουν 12-15 παίκτες για να μπορέσουν να σταθούν. Τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για όλους, αθλητές, παράγοντες και κόσμο.

Αρκούν λίγα αλλά ουσιαστικά πράγματα για να εξελιχθεί το άθλημα.

Το να είμαστε πληρωμένοι, να υπάρχουν κανόνες αδειοδότησης των ομάδων, να υφίσταται  λογικός αριθμός ξένων παικτών στο ελληνικό πρωτάθλημα, να λειτουργούν οι κανόνες και οι θεσμοί και να μην κινείται κανείς αυθαίρετα εις βάρος των αθλητών και του αθλήματος, είναι μερικά. Άλλωστε όταν οι κανόνες τηρούνται οι καλές ομάδες πάνε μπροστά, οι καλοί παράγοντες επιβραβεύονται και η δουλειά των καλών αθλητών και προπονητών είναι αυτή που φαίνεται.

Δυστυχώς σήμερα υπάρχουν ομάδες με εικονικά μπάτζετ που χρωστάνε λεφτά. Αποτέλεσμα; Κάνουν μια καλή πορεία τη μια χρονιά και την επόμενη βρίσκονται στον πάτο. Με αυτόν τον τρόπο δεν παρασύρει ο καλός τον κακό αλλά παρασύρεται δημιουργώντας το λάθος πρότυπο.

 

 

Θεωρείτε  ικανοποιητική την προσέλευση του κόσμου στα γήπεδα ή πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει κάτι ώστε να έρθουν περισσότεροι φίλαθλοι ;
 

Ο κόσμος που έρχεται στο γήπεδο είναι σταθερός. Ακόμα και αν το δει κανείς αναλογικά με την Ιταλία αυτοί που παρακολουθούν βόλεϊ είναι στατιστικά ίδιοι με εκείνους στην Ελλάδα.  Σίγουρα θα πρέπει το άθλημα να κάνει το δικό του κοινό και να γεμίσει τα γήπεδα. Αλλά πρώτα από όλα πρέπει  να στελεχωθεί σε όλους τους τομείς του με άτομα που έχουν ειδικές γνώσεις και έχουν σπουδάσει τα εν λόγω αντικείμενα. Αν χρήματα από το μπάτζετ των ομάδων δοθούν προς αυτό το σκοπό, μεσοπρόθεσμα οι ομάδες θα έχουν και οικονομικό όφελος. Αυτό που οφείλουμε εμείς ως αθλητές να κάνουμε, είναι να σταθούμε δίπλα στις ομάδες και να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε  γιατί ο κόσμος φέρνει χορηγούς, οι χορηγοί προβολή και η προβολή μεγαλύτερες οικονομικές απολαβές. Μια σειρά πραγμάτων σαν αλυσίδα με πολλούς κρίκους που μοιάζουν να σπάνε συχνά, ίσως και λόγω της ελληνικής νοοτροπίας.

 

 

Ο Βασίλης Μηνούδης είναι 31 ετών. Είναι πτυχιούχος του  ΤΕΦΑΑ Αθηνών και έχει ως αθλητής 24 διεθνείς συμμετοχές. Έχει κατακτήσει με τον Ολυμπιακό πέντε πρωταθλήματα, τρία κύπελλα και ένα σούπερ καπ. Με τα χρώματα της εθνικής ομάδας κέρδισε τη 2η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με αυτή των Παίδων και την 1η στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα με των Εφήβων. Τέλος έχει όλα τα χρώματα μεταλλίων στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό πρωτάθλημα. Ξεκίνησε το βόλεϊ στην Καβάλα (1991-1997), τις σεζόν 1997-2001 και 2002-2003 έπαιξε στον Ολυμπιακό ενώ έχει περάσει επίσης από την Ολυμπιάδα Πατρών (2001- 2002), τον Πανελλήνιο (2003-2004), το Ρέθυμνο (2004-2005), το Γ.Σ. Λαμίας τις σεζόν (2005-2006) και (2007-2009) και τέλος τον Πανερυθραϊκό (2006-2007). Σήμερα αγωνίζεται με τα χρώματα του Παναθηναϊκού.

 
 
Συνεργάστηκαν οι : Παπαδοπούλου Ελένη, Χρονοπούλου Γλυκερία
Home  |  Συνεντεύξεις  |  Ειδήσεις  |  Αφιερώματα  |  Παρασκήνια  |  Video  |  Photostory  |  Επικοινωνία  |  
  |  Copyright 2018 Sportreview.gr  |  designed & developed by WebWorks